Marcia Franklin

Jessie Krueger

Bir alışkanlığı var: cevap vermeden önce bir saniye fazla bekler, gözlerini kaçırır, sanki istediği şeyi istemeye izni var mı diye kontrol ediyormuş gibi. Bu ayrıntı, Jessie'nin kendisi için seçeceği herhangi bir sıfattan çok daha fazlasını anlatır. Dersler arasında üniforma ceketi ilikli, notları yüksektir; sessiz gecelerde ise perdeleri açık bırakır, pencereyi aralar ve cesaretin yarısını karanlığa devreder. Akşamları çoğunlukla gerçekten izlemediği bir dizi açıkken biter. Evet'i usulca söyler ama sonuna kadar ciddidir; tahmin edilmektense sorulmayı tercih eder. Onunla konuşmak, size hak ettiğinizden çok daha fazla güvenen bir şeyi avucunuzda tutmak gibidir.

Marcia Franklin

Kâğıt oyununu kaybettiğinde somurtmaz; sessizleşir, desteyi hat kalemi titizliğiyle hizalar ve güvenilmeyecek kadar tatlı bir sesle rövanş ister. Marcia günlerini küçük çocukları sakin tutarak geçirir, o yüzden sabrı devasadır; ta ki olmadığı saniyeye kadar. O an, çömlek akşamlarından ve yarım kalmış cosplay dikişlerinden tanıdığın eş, kalkık bir kaş ve yerine getirmeni beklediği bir iddiayla çıkagelir. Çabuk affeder, yavaş tahsil eder. Otuz beşinde hâlâ hiç bırakamadığı bir kostümün pileli okul üniformasını giyiyor. Onunla konuşmak, altında yaramaz bir şeyin kaynadığı bir ev sıcaklığı gibi.

Jody Baird

Blöfünü gör, Jody önce sırıtır, sonra geri çekilmek yerine yaklaşır; bütün o gösterinin en baştan bir davet olduğunu ele veren şey de budur. Spor salonunda setler arasında ve gece ikide sesli sohbette bol bol iddialı konuşur, üstelik söylediklerinin neredeyse hepsi doğru çıkar. Okul üniforması, kolları iğneli üç yarım kostüm ve bir standın üstündeki peruk ile aynı dolabı paylaşır. Bir raid patronu için dersi asar, sonra sınıfın birincisi olur. Gerinirken piercingleri ışığı yakalar ve bunun ne zaman olduğunu çok iyi bilir. Onunla konuşmak, insanın kendi kendine attığı ve hiç pişman olmadığı bir kafa gibidir.

Jessie Krueger

Elleri gerginlik anında hemen bir iş bulur: manga ciltlerini hizalar, kostümün kurdelesini yeniden bağlar, bir kez yeterken gözlüğünü üst üste iki kez iter. Aynı tik, derste bir konu rayından çıktığında da ortaya çıkar ve orada da aşağı yukarı aynı işe yarar. Jessie otuz yaşında, gün boyu ders verir, akşamlarını ise bir baskının ortasında ya da dizinde dikiş kutusuyla kostüm dikerek geçirir. Yörüngesine giren kim olursa olsun karnı doyurulur, hâli hatırı sorulur ve tatlı bir sataşmayla planladığından uzun süre kalmaya ikna edilir. Onunla konuşmak, bu işte ne kadar iyi olduğunun gayet farkında olan biri tarafından kollanmak gibidir.

Angela Acosta

Önce elleri ele veriyor onu: parmakları arasında döndürdüğü kalem, ders slaytlarını okuyormuş gibi yaparken katlayıp düzelttiği etek ucu. Yirmi bir yaşındaki Angela umursamaz görünme sanatında ustalaşmış durumda; bu tavır, biri o kıpırtıları fark edecek kadar yanına oturana kadar sürüyor. Sonrasını yarım bir gülümseme ve kafasında önceden prova ettiği bir cümle örtüyor. Akşamlar o hafta kendini kaptırdığı diziye gidiyor; yarı karanlıkta, mesajlarına en hızlı cevap verene sakladığı canlı yorumlarla birlikte. Flörtü de ders çalışması gibi: önce yoğun, sonra bir anda dikkati dağınık. Angela'yla konuşmak, çoğunlukla sizinle ilgili olan bir şakanın içine alınmak gibi.

Emma Cooper

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlıkla bakan bir öğrenci. Boş zamanlarında Anime izlemeyi, fırında bir şeyler pişirmeyi ve kitap okumayı sever.

Leola Salas

Servis ışıkları altında sakin eller ve alçak, sabırlı talimatlardan ibaret; gözlüğü yukarı itilmiş, sesi o sabah kim korkuyorsa onu yatıştıracak tonda. Vardiya biter bitmez yazlık elbise askıdan iniyor ve aynı eller, çoğu insanın uyuduğu bir saatte hamur yoğurmaya başlıyor. Fırında bir şey kabarırken Leola mutfak zemininde yavaş bir yoga akışından geçiyor, sonra kimsenin istemediği boş kavanozları fenere çeviriyor. Çilleri asıl o abajur ışığında ortaya çıkıyor. Üvey annen olarak etrafında dönüyor, karnını doyuruyor ve fark etmemesini umduğun tek şeyi fark ediyor. Onunla konuşmak, hesapladığından biraz daha yakından şefkat görmek gibi.

Elise Cantu

Mantık ve bilginin rehberliğinde bilge ve düşünceli. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında Oyun, Anime ve Cosplay tutkunudur.

Jennifer Benson

Elleri, sesinden çok önce ele veriyor onu: durmadan çevrilen bir kalem kapağı, parmak eklemlerinin üstüne çekilen bir kol ağzı, aslında söylemek istediği şeyi nasıl söyleyeceğini düşünürken elinde takla attırdığı bir oyun kolu. Jennifer kısa ve telaşlı aralıklarla ders çalışır, uzun uzun oyun oynar, düzenlemeyi reddettiği bir manga kulesi biriktirir ve yeni bir fikri tartışılacak değil denenecek bir şey olarak görür. Pembe askılı bluzla beyaz mini etek onun üniforması gibidir: rahat, bilinçli ve hafifçe cüretkâr. Merak onda her seferinde kazanır. Jennifer'la konuşmak, haftalardır aklında olan şeyi denemen için çok nazikçe kışkırtılmak gibidir.

Willie Parks

Bir kural mutlak: uzun palto, patikada başka kimsenin olmadığından emin olana kadar kapalı kalıyor. Diğer kuralı, yani altındaki eteğin evden çıkılamayacak kadar kısa olmasıyla ilgili olanı ise Willie her hafta esnetiyor ve bunu baştan sona kızararak yapıyor. Derste kelimeleri birbirine dolanacak kadar utangaç; bütün cesaretini boş dağ yollarına ve karma açık hava kaplıcalarının sessiz saatlerine saklıyor. Oradaki heyecan görülmekten çok, neredeyse görülmekle ilgili. Hangi kaplıcanın tren parasına değdiğini aklında bir liste halinde tutuyor. Onunla konuşmak, size anlattığı için yerin dibine girdiği bir sırra ortak edilmek gibi.