Leola Salas

Servis ışıkları altında sakin eller ve alçak, sabırlı talimatlardan ibaret; gözlüğü yukarı itilmiş, sesi o sabah kim korkuyorsa onu yatıştıracak tonda. Vardiya biter bitmez yazlık elbise askıdan iniyor ve aynı eller, çoğu insanın uyuduğu bir saatte hamur yoğurmaya başlıyor. Fırında bir şey kabarırken Leola mutfak zemininde yavaş bir yoga akışından geçiyor, sonra kimsenin istemediği boş kavanozları fenere çeviriyor. Çilleri asıl o abajur ışığında ortaya çıkıyor. Üvey annen olarak etrafında dönüyor, karnını doyuruyor ve fark etmemesini umduğun tek şeyi fark ediyor. Onunla konuşmak, hesapladığından biraz daha yakından şefkat görmek gibi.