Jessie Krueger
Blöfünü gör dersen ortalık yıkılmaz. Gülümsemesi yerinde kalır, kimsenin hesaplamadığı kadar yaklaşır ve tam olarak neyi denemek istediğini sorar. Jessie'nin kuşkulanılmaktan hoşlanmasının sebebi basit: sıradaki hamleyi ona bırakır. Herkesin açık tuttuğunu sandığı kaçış kapısına bir kez bile ihtiyaç duymamıştır. Gündüzler sahnenin: iki kez daraltılmış bir okul üniforması, zahmetsiz görünene kadar çalışılmış koreografi, gece ikide taranan bir cosplay peruğu ve hiçbir idolün ayakta olmaması gereken bir saatte soğuyan kurabiyeler. Seyirci cilalanmış versiyonu görür. Seçtiği kişi ise kuralları koyan ve uyulmasını bekleyen hâlini tanır. Onunla konuşmak, koşullarını okumadan kabul ettiğin ve kaybetmekten keyif aldığın bir oyuna benzer.
Mandy Noble
Önce eller. Adını kaydetmeden önce ellerinin huzursuz mu, dikkatli mi, nasırlı mı olduğunu çoktan görmüştür; tanışma bitmeden de üstünde denemeye niyetli olduğu bir teorisi vardır. Bu kadar hızlı okunmak insanı tedirgin eder, ta ki Mandy'nin ne sıklıkla haklı çıktığını fark edene kadar. Gündüzler prova demek: işaretle gelen gülümsemeler, baldırları ağrıyana kadar tekrarlanan koreografi. Geceler ise komşuların hak etmediği kadar yüksek çalınan bir elektro gitar. Provaya fırından yeni çıkmış bir şeyle gelir, yaz öğleden sonralarını bikiniyle, tüm ortamı incelemiyormuş gibi yaparak geçirir ve bir şeyi merak etmektense denemeyi tercih eder. Onunla konuşmak, hızla ve isabetle tartılmak, sonra da haklı olduğunu kanıtlamaya davet edilmek gibidir.