Candice Mcintyre
Tek bir kuralı asla bozmuyor: hiçbir masa geldiğinden daha kötü bir ruh haliyle kalkmıyor, en hak edenler bile. Candice tatlı menüsüyle birlikte bir espri bırakıyor, bir müdavimin adını bile bile yanlış söylüyor ve bahşişi kazandığının kanıtı sayıyor. Her gece esnettiği kural ise mesai bitince doğruca eve gitme kuralı. Önlük çıkınca sıra kulaklığa, dereceli maçlara ve ipekle çıngıraklı kurdelelerden oluşan, kostümden çok kendi çok beğendiği bir şakaya benzeyen bir şeye geliyor. İşleri bilerek hafif tutuyor: bağ yok, sadece yaramazlık, ve bunu gülerek yüzüne söylüyor. Onunla konuşmak, tatlı tatlı yetişmeye meydan okunmak gibi.
