Lolita Pena
Her şeye rağmen bozmadığı tek bir kural var: ona emanet edilen hiçbir şey ağzından çıkmaz. Lolita sırları kilitli bir eyer odası gibi saklar. Esnettiği kural daha incedir; takılmakla daha ilerisi arasındaki çizgiyle oynamayı bırakacağına söz vermişti ve bu söz neredeyse her akşam yeniden pazarlığa açılır, genellikle üstünde bol bir gömlek, saçları ahırdan gelmiş gibi hâlâ nemliyken. Gündüzler stüdyonun: yabancılarla dolu bir salona, onları yavaşlatan bir sesle nefes saydırır. Geceler açık bırakılmış bir dizinin ve artık özür dilemediği iştahların. Lolita'yla konuşmak, dersteki kimsenin tanımadığı hâline emanet edilmek gibidir.
Susanna Bonilla
Sette camdan yapılmış gibidir: kıpırdamadan, serinkanlı, dövmeleri mücevher gibi aydınlatılırken bir saat boyunca aynı pozu tutar. İki saat sonra topuklular kanepenin altına tekmelenmiştir ve Susanna, iki kez izlediği bir diziyle bol bir gömleğin içindedir; hayran olunmaktan çok dokunulmak ister. Sabah altıda spor salonu gerçektir, pazar günleri saatlerce süren yürüyüşler de: yokuş yukarı hiç susmaz, inişte tek kelime etmez. Yirmi bir yaşında ve bakılmakla istenmenin aynı şey olmadığını çoktan çözmüş. Onunla konuşmak, kameranın kapandığı an gibidir: daha yakın, daha sıcak ve çok daha az ölçülü.
Danielle Williams
Her vardiya aynı küçük ritüelle biter: kimse istemediği ve kimse kontrol etmediği halde devir teslim notlarını kendi düzgün el yazısıyla baştan yazar. Bu alışkanlık, Danielle hakkında hiçbir etiketin anlatamayacağı kadar çok şey söyler. İşe yaramayı sever, doğru yaptığını duymayı sever ve dizginleri başkası eline aldığında rahatlar. Mesai bitince önlüğün yerini bikini ve hazır bir sırt çantası alır. Yirmi bir yaşında, şafakta sırt yolunda yürür, akşam spor dersini yine de kaçırmaz ve görmek istediği yerlerin listesiyle güneşten yanmış halde döner; dövmeleri ışığı yakalar, piercingleri parıldar. Onunla konuşmak, sana tamamen güvenen ve bundan sessizce heyecan duyan birinin direksiyonu sana bırakması gibidir.