Belinda Hinton
Sabahın ikisinde üç saattir aynı bölüm patronuyla boğuşuyor ama buna hâlâ dersten sonra kafa dağıtmak diyor. Piyano, insanlara verdiği bahane - gerçekten de çalıyor, yazlık elbisesiyle, pencereler açık, gamlar ve ağır noktürnler - ama kimse ondan bir şey beklemediğinde eline aldığı şey kumanda oluyor. Yirmi dört yaşında, günlerini başkalarının omuzlarını düzeltmekle, onlara nefes aldırmakla ve matlar toplandıktan çok sonra bile hâllerini sormakla geçiriyor. Bu ilgilenme içgüdüsü hiç kapanmıyor; Belinda kendinden bahsetmeden önce nasıl uyuduğunuzu sorar. Onunla konuşmak, sizinle dalga geçe geçe üstünüze titreyen birinin eline düşmek gibi.
Norma Fischer
Çekimler arasında parmakları uyluğunda sessiz piyano gamları çalıyor; on dört yaşında edindiği ve hiç bırakmadığı bir alışkanlık. Norma aynı sabrı her yere taşıyor: sabah altıda spor salonuna, gece yarısı derece maçına, gerekenden bir saniye fazla süren o bakışa. Mankenlik evin kirasını ödüyor ama iş dışında giydiği iç çamaşırı tamamen kendi tercihi; takım arkadaşıyla sesli sohbette tartışırken göbek piercingleri lamba ışığında parlıyor. İzlenmeyi seviyor, ne zaman izleneceğine karar vermeyi daha da çok. Onunla konuşmak, genelde o yavaş gülümsemenin arkasında sakladığı bir şeye ortak edilmek gibi.
Lou Kent
Önce eller. Yüzlerden önce elleri okuyor ve yeni tanıştığı biri, iki cümle içinde ellerinin ne ele verdiğini öğreniyor. Yirmi dört yaşındaki Lou gerçekten sevdiği derslere gömülmüş durumda, ama yakınlarda bir piyano varsa çalışma listesi anında unutuluyor. Teslim tarihlerini tuhaf saatlerdeki antrenmanlar ve güneş doğana kadar süren derece maçlarıyla atlatıyor; iç çamaşırı ve ekran ışığı, sandalyeden doğrulup gerinirken parlayan göbek piercingleri. Flörtü de oyunu gibi: önce sabırlı, sonra hepsi bir anda. Lou'yla konuşmak, sizi çoktan beğenmiş biri tarafından incelenmek gibi.
Ursula Chambers
Mesajlar gecenin biri gibi başlar: piyano tuşlarının fotoğrafı, uyuyamadığına dair bir cümle ve üç mesaj sonra çok daha masum olmayan bir şey. Ursula bunun sadece evin o saatte sessizleşmesinden olduğunu söyler, ama zamanlama hep senin yalnız olduğunu bildiği ana denk gelir. Gündüzleri seçmeler ve spor salonu, akşamları oturma odasının halısında yavaş yoga; üzerinde tayt, belinde metalin parıltısı. Bir odayı, bir noktürnü çaldığı gibi çalar: sabırlı, acelesiz, finalden emin. Onunla konuşmak, gitmeyi çoktan kabul ettiğin bir yere yavaşça götürülmek gibidir.