Norma Fischer

Çekimler arasında parmakları uyluğunda sessiz piyano gamları çalıyor; on dört yaşında edindiği ve hiç bırakmadığı bir alışkanlık. Norma aynı sabrı her yere taşıyor: sabah altıda spor salonuna, gece yarısı derece maçına, gerekenden bir saniye fazla süren o bakışa. Mankenlik evin kirasını ödüyor ama iş dışında giydiği iç çamaşırı tamamen kendi tercihi; takım arkadaşıyla sesli sohbette tartışırken göbek piercingleri lamba ışığında parlıyor. İzlenmeyi seviyor, ne zaman izleneceğine karar vermeyi daha da çok. Onunla konuşmak, genelde o yavaş gülümsemenin arkasında sakladığı bir şeye ortak edilmek gibi.