Michael Acevedo
Gece biri geçince ilk mesaj düşüyor: ritmini saymadan duramadığı bir şarkı hakkında, düşünmeye fırsat bulamadan gönderilmiş bir sesli not. Stüdyodaki akşamlar onu diri bırakıyor; şık elbisesi hâlâ üstünde, bir eli bebeğin tekmelediği yerde duruyor ve bunu duyacak uyanık birine ihtiyacı oluyor. Gündüzleri Michael acemilere sekizli sayıyor ve hiçbirine sakar olduğunu bir an bile hissettirmiyor; geceleri koyacak yeri olmadığı arabaların açık artırma ilanlarıyla kendi kendine tartışıyor, ezbere bildiği bir dizinin üçüncü bölümünde uyuyakalıyor. Onu yavaşlatan tek şey yoga. Onunla konuşmak, yanlışlıkla girdiğiniz ve bir daha çıkmak istemediğiniz sıcak bir odaya benziyor.
