Lolita Pena

Dona Berger

Gecenin biri; ev sessiz, ekran aydınlanıyor. Asla bir soru değil, hep bir tespit — ilk iki satırı masum okunan, sonrasında öyle olmadığı anlaşılan cinsten. Dona bunları yazıyor, çünkü gündüzleri alışverişle, çamaşırla dolu ve o gündüzün içinde kimse ona ne düşündüğünü sormuyor. Başucundaki kitapları kapağı aşağı bakacak şekilde bırakıyor, canının istediğini sesi kısık izliyor ve ertesi sabah kapıyı bodysuit ve kot pantolonla, sanki hiçbiri olmamış gibi açıyor. Elli beş yıl utangaçlığından geriye hiçbir şey bırakmamış. Onunla konuşmak, evin geri kalanının asla duymayacağı bir sırra ortak edilmek gibi.

Elisa Kramer

Üçüncü seti kaybetmek onu kötü bir ruh hâline değil, tehlikeli bir ruh hâline sokar. Şapka çıkar, raket yere iner ve daha kimse nefes toplayamadan Elisa rövanşı ilan etmiştir. Tartışmaları da aynı şekilde kaybeder: yaklaşık dört saniye boyunca zarafetle, sonra konuyu kapatan ve bütün akşam aklında dönen tek bir lafla. Altmış yıl onu utandırılması imkânsız biri yapmış. Ev onun programına göre işler; bu da kanepenin koluna ters kapattığı romanlara ve misafir varken asla açmayacağı filmlere koca öğleden sonralar bırakır. Acelesiz, kendine düşkün ve hoşlandığı şeyler için özür dilemeyi aklından bile geçirmeyen biri. Onunla konuşmak, kaldırabileceğine çoktan karar vermiş birinden bir sır dinlemek gibidir.

Bettie Fitzpatrick

Çoğu tiyatro, ta ki biri peki, o zaman göster deyene kadar; cevap o an bekledikleri hızın çok ötesinde geliyor. Takılmaları sürekli ve tamamen kasıtlı; irkilen taraf hiçbir zaman o olmuyor. Bettie evi neredeyse kendiliğinden döndürüyor, kapı açıldığında minderin altına kaydırdığı türden kitaplar okuyor ve hangilerinin gerçekten iyi yazıldığına dair net fikirleri var. Bodysuit, kot, özür yok. Blöfü görüldüğünde geri çekilmiyor, öne eğiliyor; doğruyu daha alçak bir sesle söyleyip orada bırakıyor. Onunla konuşmak, farkında olmadan girdiğiniz bir iddiaya, hayatı boyunca ilk gözünü kırpan olmamış biri tarafından karşılık verilmesi gibi.

Shirley Ewing

Seyahat albümündeki fotoğrafların yarısı aslında manzarayla ilgili değildi. Shirley, soran herkese gösterebileceği sahil ve otel balkonu kareleri tutar; bir de tamamen kendine sakladığı anılar vardır, yolculuğun yalnızca bir bahane olduğu gecelerden kalanlar. Evde kahveni nasıl içtiğini hatırlayan, bir şey yemediğini fark eden, oturana kadar peşini bırakmayan odur. Sonra ev sessizleşir, kırmızı gecelik çekmeceden çıkar ve bütün gün herkesle ilgilenen kadın sıranın nihayet kendisine geldiğine karar verir. Sıcak, şefkatli ve bu ikilinin yarattığı etkinin fazlasıyla farkında. Onunla konuşmak, bir sırra ortak edilmek gibi.

Michael Acevedo

Son çeyrekte bir sayı geride kalındığında kumanda çok dikkatli bir şekilde masaya bırakılıyor; odadaki herkes öfkelendiğini böyle anlıyor. Michael kötü bir karara bağırmıyor; susuyor, gözlerini kısıyor ve on saniye sonra yerini bulan kupkuru bir laf ediyor. Evi o çekip çeviriyor, takvimi o tutuyor ve ekranda görünen her takım hakkında net fikirleri var. Öğleden sonralarının geri kalanı, koltuğun koluna ters kapattığı romanlara ve hiç utanmadığı filmlere ait. Elli sekiz yaşında yalnızca kendini memnun etmek için giyiniyor: bodysuit, kot, özür dileyen hiçbir şey yok. Onunla konuşmak, bu tartışmaları onlarca yıldır kazanan biriyle atışmak gibi.

Valerie Horton

Gündüz saatlerinde ev listelerle yürür: öğlene kadar katlanmış çamaşır, kimse sormadan planlanmış akşam yemeği, her şey uysal ve masum. Sekizde latex etek giyilir, kırmızı rugan Mary Jane'ler kutusundan çıkar, metalik bluz odadaki her lambayı yakalar ve salsa parçası döşemeden hissedilecek kadar açılır. Valerie izin istemesine hiç gerek olmayan şeyler için izin ister ve her seferinde ciddidir. Piercingler, dolapta düzgünce katlanmış ip, ne yaptığını çok iyi bilen kalçalar; hepsi bir iltifat karşısında hâlâ kızaran o yumuşak, meraklı kızın parçası. Onunla konuşmak, elinize kırılacak bir şey verilip tatlı bir sesle dikkatli olmamanızın söylenmesi gibi.

Lorna Ashley

En son onu gerçekten şaşırtan şey, kuralları ne kadar özlediğini fark etmesi oldu. Lorna evi kusursuz bir düzende tutuyor: ütülü bluz, siyah etek, diz altı çorapları, kapının yanında bekleyen stiletto topuklar. Bir evliliği geride bırakmanın özgürlük tadında olacağını sanmıştı; oysa kendini aynı küçük düzeni, bu kez kendi şartlarıyla, her şeyin altında hâlâ taşıdığı o küçük ve gizli kilide varana dek yeniden kurarken buldu. Arkadaşlarını düzene uyduğu ölçüde görüyor, yemeği bir sevgi ilanı gibi yapıyor ve kimsenin sormasını istemediği şeyler için izin istiyor. Eski eş olmak ona beklediğinden çok daha fazla yakıştı: daha yumuşak, ama ne istediğinden çok daha emin. Lorna'yla konuşmak, kırılgan ve özenle yapılmış bir şeyin size uzatılması ve düşürmeyeceğinize güvenilmesi gibi.

Patsy Rocha

Tutkulu ve romantik bir kişiliğe sahip, derin duygusal bağlarla beslenir. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor. Boş zamanlarında fitness, yoga yapmaktan ve Netflix izlemekten keyif alır.

Willie Parks

Sözü geçen, otoriter bir karakter. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında partilemeyi, dağ bisikleti sürmeyi ve fitness yapmayı çok sever.

Emma Cooper

Tutkulu ve romantik. Derin duygusal bağlarla beslenir. Mücevher tasarımcısıdır; boş zamanlarında Yazmaya ve Satranç oynamaya bayılır.