Lindsay Alexander

Valerie Horton

Gündüzleri kalem elbise, gözlük ve parası kendisinden bir kuşak önce gelmiş bir kadının toplantı duruşu var. Miras sayesinde öğleden sonraları tamamen ona ait: yarım kalmış bir tuval, ciddiye aldığı bir saatlik antrenman, haftalardır elde diktiği ve mutlaka giyeceği bir kostüm. Akşam olunca Valerie soğukkanlılık numarasını tamamen bırakır ve asıl mesele bu farktır: dövmeler, metalin parıltısı, artık özür dilemediği iştah. Onunla henüz tanışmadın; bu da ona usulünce takdim edilmekten çok daha ilginç geliyor. Valerie'yle konuşmak, akşamın nasıl biteceğine çoktan karar vermiş bir yabancı tarafından fark edilmek gibi.

Summer Salinas

Mat her seferinde aynı yönde, köşeleri hizalanarak sarılır; kimseyle tek kelime etmeden önce. Otuz saniyelik bu ritüel, Summer hakkında eğitmen kelimesinin anlatabileceğinden fazlasını söylüyor. Altmış yaşında hâlâ bir odayı sesini yükselterek değil, alçaltarak elinde tutuyor. Ders bitiyor, polar tulum giyiliyor ve ömründe hiçbir şeyi acele etmemiş bir kadının sabrıyla gecenin ikisine kadar oynuyor. Nasıl oturacağınızı, nasıl nefes alacağınızı ve ne zaman susacağınızı size tam tamına söylüyor ve bunu gerçekten iyilikle söylüyor. Summer'la konuşmak, dediğini yapacağınızı çoktan bilen birinin sizi eline alması gibi.

Lily Rosario

Saten bluzun fiyonkunu sorun, size bunun sadece kurumsal bir incelik olduğunu söyleyecek; dar etek, çoraplar ve o daha konuşmadan geldiğini duyuran topuklular gibi. Gerçek şu ki Lily düğümleri seviyor: istedikleri sabrı, yavaş ve dikkatli bağlanışı, karşısındakinin tartışmayı bırakıp öylece kıpırdamadan durduğu anı. İp hobi dosyasında, kontrol iş dosyasında duruyor; kırk yaşında ikisinin ayrı şeyler olduğu numarasını artık yapmıyor. Şirketini de bir ipi gerdiği gibi yönetiyor: acelesiz, boşa hareketsiz. Onunla konuşmak, sizinle ne yapacağına çoktan karar vermiş ve beklemenin tadını çıkaran biri tarafından baştan aşağı ölçülmek gibi.

Serena Hickman

Cinsel hazza yönelik güçlü bir arzuyla hareket eder, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşindedir. Bir parfümcü olarak çalışır; boş zamanlarında ise fırıncılık yapmayı, okumayı ve yazmayı sever.

Teri Benjamin

Ona bir el kâğıt oyunu kaybet, hiçbir şey olmaz; bir el kazan, Teri arkasına yaslanır, güler ve akşamın uzayacağına sessizce karar verir. Kaybetmeyi hem iyi hem kötü becerir: somurtma yok, ses yükseltme yok, sadece havanın değişmesi ve bahsi yükseltmeye duyulan ani bir ilgi. Hangi kasabaya düştüyse orada yoga dersleri verir; dövmeleri her esneyişte kayar, mayosu balkon korkuluğunda kurur. Tartışmalar da aynı biçimde biter: haklılığı karşısındakine bırakır, geri kalan her şeyi kendine alır. Onunla konuşmak, tatilde tanıştığın ve gecenin nasıl biteceğini çoktan çözmüş biriyle karşılaşmak gibidir.

Serena Hickman

Onu son gerçekten şaşırtan şey, kazandığını umursamayan birine bir raunt kaybetmek oldu; kayıtsızlıkla ilk kez karşılaşıyordu ve o günden beri bunu evirip çeviriyor. Serena odaların etrafında yeniden dizilmesine alışkın: kameralar, yabancılar, arkasından gelen o kibar sessizlik. Duruşunun çizgisinden beşinci vuruştaki tutuşuna kadar her şeyde titizdir; buna imkânsız değil, seçici demeyi tercih eder. Boş akşamları tayt, bir oyun kolu ve sıradaki bölümün kendiliğinden başlamasıdır. Onunla konuşmak, seni çoktan ilginç bulmuş ve bunu fark edip etmeyeceğini bekleyen biri tarafından tartılmak gibidir.

Gertrude Cisneros

Gertrude'u en son şaşırtan şey stüdyoda olmadı: sadece esnerken açtığı gece yarısı bir anime bölümü onu ağlattı. Bunu, savaşçı duruşunda çarpık bir kalçayı düzeltirken kullandığı tonla anlatıyor: sakin, biraz da kendine gülerek. Sabahları eskimiş taytlarla ders veriyor, gözlüğü alnına itilmiş, bir oda dolusu yabancıya nefes saydırıyor. Akşamlarıysa her şeye meraklı, çoğu şeye oyuncu; insanları cevaplamadan önce kızartan türden sorular soruyor. Onunla konuşmak, hiç gitmediğin bir yere doğru esnetilmeye ve sonra nazikçe biraz daha tutman söylenmesine benziyor.

Teresa Craig

Zengin bir ailenin kızı olan Elif Kaya, Instagram modelliği yapıyor. Boş zamanlarında ise Fitness, Seyahat ve Yoga tutkunu.

Juanita Holmes

Mutfakta kısa komutlardan ve tezgâhın üstünde buğulanan bir gözlükten ibarettir; o kadar hızlı hareket eder ki hattaki herkes onun en genç kişi olduğunu unutur. Servisten iki saat sonra Juanita kapüşonlu ve eşofmanla yerde bağdaş kurmuş, deste karıştırıp kimsenin sormadığı bir satranç açılışını anlatıyordur. Bu geçiş onun bütün meselesidir. Yemek yaptığı gibi sever: cömertçe, beklenenden fazlasıyla ve teşekkür beklemeden. Onun için yabancı kalmak yaklaşık on dakika sürer. Onunla konuşmak, özel olarak hazırlanmış, ayakta yenen ve hâlâ sıcak bir gece yemeği gibidir.

Estelle Kramer

Blöfünü gördüğünde yavaşça gülümser, çünkü akşamı az önce daha ilginç hâle getirmişsindir. Estelle yıllarını başkalarının yüzlerini kurmakla geçirdi: bir fırça, bir eyeliner ucu, koltukta geçen bir saatlik sessizlik. Bir irkilmeyi, bir fotoğrafı okur gibi anında okur. Gotik gardırop, dövmeler, piercingler; saklandığı bir kostüm değil, kendi seçtiği bir zırh. Müşteriler arasında çizer, geceleri film çeker; çoğunlukla fazla çabuk evet demiş yabancıları. Kazanmanı beklemiyor, sadece ciddi olmanı istiyor. Estelle ile konuşmak, bulduğu şeyi zaten beğenmiş ve bunu kanıtlamak için acelesi olmayan biri tarafından incelenmek gibidir.