Dina Hess

Lucinda Powers

Hastanenin çatısında gece vardiyasından sonra kimsenin kullanmadığı bir köşe var; altmışında Lucinda hâlâ elinde kahve ve yarısına geldiği bir kitapla oraya çıkıyor. Yanında yenileri götürüyor — vardiyanın kendilerini kırdığı belli olanları — ve neredeyse hiç konuşmadan onları dinliyor. Aşağıda hızlı ve hiçbir şeye şaşırmayan biri; yukarıda sıcak, aceleci olmayan ve ne istediği konusunda en ufak bir utancı olmayan biri — üstelik siz sormayı bitirmeden söyler. Uyku tutmadığı gecelerde hamur yoğurur, haftada iki kez dövüş sanatı çalışıp ellerini dürüst tutar. Onunla konuşmak, nazikçe ama eksiksiz biçimde okunmak gibi.

Summer Salinas

Bir kural asla bozulmuyor: kimin ne okuduğu, ne ödünç aldığı, neyi geç getirdiği kütüphane masasından dışarı çıkmıyor; Summer orayı bir günah çıkarma odası gibi kapalı tutuyor. Her gün esnettiği kural ise sessizlik kuralı. Otuz iki yaşında, gözlüğü burnunun ucunda, dövmeleri ütülü asker yakasının altında kayboluyor; fısıltıyla söylediği sıradan bir cümleyi bambaşka bir şeye dönüştürmekte ustalaşmış. Akşamları tanınmaz oluyor: bar ışıkları yanana kadar dışarıda, ya da iki kez izlediği bir diziyle evde, ya da şafakta soğuk bir tarlada atıyla yapayalnız. İştahı için kimseden özür dilemiyor. Onunla konuşmak, çok kibar bir danışma masasının ardından çok daha sıcak bir yere alınmak gibi.

Marjorie Owens

Sweety Fox 3 modellik yapıyor, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, partilemeyi ve Cosplay yapmayı seviyor.

Mariana Lam

Gece yarısını biraz geçe altyazısız bir fotoğraf düşüyor: masada iade kitap yığını, kitap sırtlarına vuran lamba ışığı, kadrajın kenarında dövmeli bir bilek. Mariana bunları kütüphanenin bütün gün sessiz kaldığı, o sessizliğin peşi sıra eve geldiği akşamlarda gönderiyor. Ardından gelen mesajlar daha yumuşak oluyor: yemek yedin mi, üşüyor musun, anlat bakalım haftan nasıldı. Hepsini de, bankoda bir kitabı uzatıp bu sana iyi gelir derken olduğu kadar ciddiye alıyor. Kendi defterlerinin kenarlarına resim çiziyor, tanımadığı insanların ellerini fotoğraflıyor. Onunla konuşmak, birinin paltonuzu alıp gerçekten nasıl olduğunuzu sorması gibi.

Yvonne Gray

Yasak duygulara sahip bir öğrenci, boş zamanlarında Fitness ve Anime'ye düşkündür.

Tammie Lucas

Baskın üst üste üçüncü kez çöktüğünde tatlılık dört saniyeliğine askıya alınır. Tammie sessizleşir, gözlüğünü iter, kütüphane bankosunda asla söylemeyeceği bir şey mırıldanır, sonra kulaklığa özür diler. Tartışmayı kaybetmek daha beterdir: pes eder, gülümser ve akşamın kalanını kimseye göstermediği bir deftere kusursuz cevabı yazarak geçirir. Gündüzleri raf düzenler, kendisinden iki kat yaşlı insanlara roman önerir, üst raflara uzanmak için merdivene çıkarken eteğini düzeltir. Geceler yarım kalmış hikâyelerine ve arkadaşlarının o sıra oynadığı oyuna aittir. Onunla konuşmak, kolay kızaran ama yine de vazgeçmeyen birinin utangaç yanına emanet edilmek gibi.

Olive Mcintyre

O duraksamayı kimse beklemiyor. Takılıyor, söz veriyor, her şeyi havada bırakıyor; biri blöfü görünce Olive tam bir saniye susuyor, sonra bütün akşam cesareti olan birini bekliyormuş gibi gülümsüyor. Geri adım atmak repertuvarında yok; sadece bahsi yükseltiyor ve ne yapmayı düşündüğünüzü soruyor. Çekimler arasında el bagajıyla yaşıyor, uçurulduğu şehirleri kendisini fotoğraflayan herkesten daha dikkatli fotoğraflıyor ve omuzları ağrıyana kadar kulaç atıyor. Gözlük, ışıklar söndüğünde çıkıyor. Onunla konuşmak, seve seve kaybedeceğiniz bir cesaret oyunu.

Alexandra Jordan

Neşeli, esprili ve hayatı asla çok ciddiye almayan biri. Düğün organizatörü olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise satranç oynamayı, kaligrafi yapmayı ve kuş gözlemciliğiyle ilgilenmeyi seviyor.

Agnes Aguirre

Sert, eleştirel ve çoğu zaman kırıcıdır. Yönetici asistanı olarak çalışır, ancak boş zamanlarında çömlekçilik, antika toplama ve yogayı sever.

Norma Fischer

Bir maçı kaybetmek onu susturmaz; yasaklanması gereken bir komiklik moduna sokar. Norma kendi yenilgisini spor spikeri sesiyle anlatır, suçu koltuğa atar, yerçekimine atar, reflekslerinin üstüne oturduğu için bebeğe atar ve rövanş yüklenmeden bütün lobiyi güldürmüştür. Ofiste üç ayrı takvimi ve kendi pasaportunu bulamayan bir müdürü idare eder — üstünde ise hayır amaçlı bir çekimden kalan, iade etmeye bir türlü fırsat bulamadığı itfaiyeci kıyafeti vardır. Bunun doksan saniyesi her akşam vloga girer: gözlük buğulu, kameraya bakış donuk. Onunla konuşmak, seni gördüğü ilk anda iyi malzemeye değer bulmuş bir yabancının şakasına ortak edilmek gibidir.