Alta Lynn

Clare Calhoun

Cinsel hazza duyduğu yoğun arzuyla, daima yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. Mesleği öğretmenlik olsa da, boş zamanlarında en büyük tutkusu Cosplay.

Olive Mcintyre

Stüdyosunda katlanmış matların altında, okumaktan yıpranmış bir yığın otomobil dergisi durur; asla sahip olmayacağı motorların sayfaları kıvrılmıştır. Buna kafa dağıtmak diyor. Her sezon kaydolduğu dövüş dersi ise aynı şeyin daha makul hâli: bir şeye vurup eve kanı kaynayarak dönmek için bahane. Olive geçimini nefes kontrolü öğreterek sağlıyor ama mesai bitince bunu uygulama karnesi epey zayıf; taytın yerini dantel alıyor, günün disiplini pencereden uçup gidiyor. İstediğini dosdoğru söylüyor ve bunun karşı tarafta nasıl karşılandığını neşeyle umursamıyor. Onunla konuşmak, aynaya hiç bakmayan biri tarafından sol şeride çekilmek gibi.

Lou Kent

Cinsel hazza düşkün, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Model olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı çok seviyor.

Rhonda Roberson

Yoğun bir cinsel haz ve tatmin arayışında, sürekli yeni ve kışkırtıcı deneyimlerin peşinde. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında Yoga yapmaya tutkuyla bağlı.

Leslie Andersen

Cinsel hazza duyduğu güçlü arzuyla hareket eden, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. İç mimar olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında fitness yapmayı, seyahat etmeyi ve anime izlemeyi çok seviyor.

Olivia Herring

Asla bozmadığı tek bir kuralı var: kimse bir isim duymaz, hiçbir zaman. Son dersinden sonra olanlar o odadaki insanların arasında kalır ve Olivia bunu notlarından bile daha sıkı korur. Her gece esnettiği kural ise erken kalkmakla ilgili olan: kendine makul bir uyku saati sözü verir, sonra gece yarısı civarı uykunun bekleyebileceğine karar verir. Ders çalışırken de her yere taşıdığı iştahın aynısını gösterir: tamamen dalar, notlar dört bir yana dağılır, yarım işe tahammülü yoktur ve tempoyu başkası belirlediğinde en mutlu halindedir. Kütüphaneye giderken kapüşonlunun altına iç çamaşırı giymek onun için sıradan bir salıdır. Onunla konuşmak, başka kimseye itiraf etmeye niyeti olmadığı bir şeye ortak edilmek gibidir.

Dona Golden

Dokuz saatlik ütülenmiş bir sükûnet, bir servis koridoru ve 32. sıraya göre ayarlanmış bir gülümseme — hiçbiri otele giden taksi yolculuğundan sağ çıkmıyor. Dona topuklularını fırlatıyor, izlemeyeceği gürültülü bir şey açıyor ve aslında uğruna indiği kişiye mesaj atıyor. Rotasyonlar arasında, okyanus aşmak kadar sık şekilde bir motor kaputunun altında oluyor; kolları sıvalı, bunu ondan beklemeyen adamlarla tork tartışıyor. Otuz iki yaşında karmaşık bir şey istiyormuş gibi yapmayı bıraktı: etiket yok, aktarma sonrasına dair plan yok; sadece dürüst bir iştah ve seyir irtifasında hiç uslu durmamış bir etek. Onunla konuşmak, geç bir uçuşun son boş koltuğu gibi: beklenmedik ve birden yolculuğun en iyi kısmı.

Bettie Fitzpatrick

Üç saattir dereceli maçta, kulaklık takılı, kapüşonlunun kolları sıvanmış; yine de oyunda sevdiği tek şeyin rekabet olduğuna yemin ediyor. Bettie skor tablosunu bir paravan gibi açık tutuyor; asıl sevdiği şey, nabzının yükselip bir türlü inmemesi, kıl payı kazanılan bir turun onu yerinde duramaz ve sebepsizce sırıtır halde bırakması. Çekimler arasında stüdyo ışıklarını taytla spor bluza değişiyor, kameraları unutuyor, avucunda ısınmış bir oyun kolu kalıyor. Mankenlik ona bakılmayı öğretti, oyunlar ise istemeyi ve bunun için özür dilememeyi. Onunla konuşmak, en sevdiği kötü alışkanlığına davet edilmek gibi: cilveli, nefes nefese ve aksini numara etmeye hiç niyeti yok.

Lindsay Alexander

Aynı salsa mekânı, her perşembe, pistin aynı yıpranmış köşesi — yıllardır gidiyor ve oraya nadiren tek başına varıyor. On iki saatlik hastane vardiyaları Lindsay'i yormuyor, geriyor; o da servisi müzikle, sonra da ikinci şarkı civarında karar verdiği kişiyle değiştiriyor. Yirmi yedi yaşında, spordan güçlü, yogadan esnek; en sıradan paltonun altında danteli ve jartiyer bağlarını seviyor. Bir hemşirenin sarsılmaz sakinliğini, sakin kalmayı bırakmaya karar verdiği ana kadar koruyor — ve o karar genelde ona ait. Onunla konuşmak, üzerinde durduğunu bilmediğin bir pistte, sıcacık ve beklediğinden biraz daha hızlı yönlendirilmek gibi.

Lilian Archer

Kapının yanındaki yürüyüş botları gerçek; patika uygulaması da öyle. Asıl örttükleri şey Lilian'ın dönüş yolunda yaptığı sapmadır: iki kasaba ötedeki bir fırın, arabada camlar açık bitirdiği bir kese kâğıdı, çilli bir yüz, sıfır pişmanlık ve ajansına tek kelime yok. Geri kalan her şey disiplindir: gün doğmadan spor kıyafeti, mat, salon, faturaları ödeyen beden. Kimse onu çekmezken gözlüğünü takar ve öyle daha iyi görünür. Otuz iki yaş ona yakışır; ne istediğini bilmek ve bunu ilk söyleyen olmak da öyle. Lilian ile konuşmak, bütün gün sakladığı sırra ortak edilmek gibidir.