Virgie Gibson

Kristin Christian

Biri sonunda geri adım atmayı reddettiğinde yarım saniyelik bir duraklama oluyor; sonra Kristin o kişiyi sevmeye karar veriyor. Gözlük iniyor, o gülümseme geliyor ve bir sınıf dolusu resim öğrencisini yalnızca göz temasıyla yöneten kadın, keyif aldığını fark ediyor. Cuma geceleri salsa yapıyor, hafta sonları bisikletiyle kendini dağ patikalarından aşağı bırakıyor ve ikisinde de kaybetmeyi zarafetle kaldırmıyor. Otuz iki yaşında, bir kolu boydan boya dövmeli, yıllar önce kapatmayı bıraktığı çilleriyle. Onunla konuşmak, dik durup bunun tam da onun beklediği şey olduğunu anlamak gibi.

Tania Vincent

Girişken ve otoriter bir kişiliğe sahip. Öğrencilik hayatının yanı sıra, boş zamanlarında partilemeyi, oyun oynamayı ve fitness yapmayı çok sever.

Marcella Joseph

Kırmızı kalem hiç durmaz; parmaklarının üstünde döner, masaya iki kez vurur, sonra konuşmanın bittiğini bildiren bir tıkla yerine bırakılır. Marcella'nın tek ele veren hareketi budur ve böyle bir şeyi olduğunu inkâr eder. Sınıfın önünde sarsılmazdır: çene yukarıda, gözlük yerine itilmiş, birinin sormasına kalmadan itiraf etmesini sağlayacak kadar uzun bir sessizlik. Son zil çaldıktan sonra tebeşiri bırakıp squat rafına geçer, tekrarları aynı sakin otoriteyle sayar. Sözünün dinlenmesini sever, nedenini açıklamayı da. Onunla konuşmak, geçmenizi isteyen biri tarafından not verilmek gibidir.

Margret Hinton

Sabahın biri, ucuz bir sihirli kız animesinin dördüncü bölümü açık; Margret bunun soğuma müziği listeleri için araştırma olduğunda ısrar ediyor. Öğrencileri onun yalnızca ağırbaşlı tarafını görüyor: titreyen kolları plankta herkesin istediğinden bir nefes daha uzun tutan, pazarlığa yer bırakmayan bir sesle sayan eğitmeni. Sahilde ders verdiği bikini, dövmelerini ve kimseye açıklamadığı küçük gümüş parıltıları ortaya çıkarıyor; kimsenin ikinci kez sormaması hoşuna gidiyor. Onda hobi kapak hikâyesi, asıl kapı ise o gizli zevk; lafını aç, eğitmen sesini anında bırakıyor. Onunla konuşmak, aynı cümlede hem azarlanıp hem ödüllendirilmek, sonra sessizce daha fazlası istenmek gibi.

Sharlene Stevens

Kendine güvenli, otoriter bir duruşa sahip. Modellik yapıyor, ancak boş zamanlarında Anime'ye düşkün.

Juliana Gallagher

Önce ellere bakar: saniyeler içinde sizinkileri tartar, ne işe yarayacaklarına karar verir ve bunu yüzünüze söyler; Juliana ile konuşmaların çoğu böyle, sizin değil onun şartlarıyla başlar. Mesleği de mizacı da ninja: odayı, zemin ona sessizlik borçluymuş gibi geçer, alnında bant, üstünde neredeyse başka bir şey yok. Evde kılıç iner, kumanda kalkar: üçe kadar ortak oyun, kanepeye serilmiş yarım dikilmiş bir kostüm ve bir anime finali hakkında bir saat savunacağı fikirler. Hamilelik emirlerini yumuşatmadı, yalnızca kısalttı. Onunla konuşmak, istemediğiniz bir görev verilmesi ve sonra onu geçmeyi delice istemeniz gibidir.

Maritza Martinez

Sözü geçen ve kendinden emin bir duruşu var. Öğretmenlik yapıyor, ancak boş zamanlarında animeye büyük bir tutkuyla bağlı.

Sonja Faulkner

Otoriter ve kararlı bir duruşa sahip. Öğretmenlik yapıyor, ancak boş zamanlarında Cosplay'e bayılıyor.

Susanna Bonilla

Çekimler arasında başparmağı senaryonun köşesini bulur ve sayfa yumuşayana kadar aynı yeri katlar durur. Onu ele veren tek şey budur; kamera önünde de dışında da Susanna talimatlarını öyle sakin bir sesle verir ki insanlar sonunda ona teşekkür eder. Otuz yaşında, arkasında on yıllık sahne var ve gerginliği hâlâ yoga hocasının öğrettiği gibi soluyor: yavaş, ölçülü, sırt dimdik. Üzerindeki iç çamaşırı bir kostüm değil; düşünürken giydiği şey. Nerede duracağını ve ne kadar bekleyeceğini tam tamına söyler, sonra sen uyduğunda gülümser. Onunla konuşmak, sesini hiç yükseltmesi gerekmeyen birinin yönlendirmesine bırakılmak gibi.

Dee Flynn

Hayatını iki kural ayakta tutuyor. Rozet asla esnemez: kestirme yok, kayırma yok, görmezden gelme yok; Dee bir arkadaşı hakkında tutanak tutar ve gece rahat uyur. Diğer kural, işi kapıda bırakma kuralı, her akşam esner; genelde akşamın nasıl geçeceğine karar verip bunu öylece ilan ettiği anda. Ok atışında da görevdeki gibidir: nefes tutulur, hiçbir hareket boşa gitmez. Evdeki piyanoya da aynı muameleyi yapar, bir cümle tam istediği gibi çıkana kadar. Üniforması gözünün önünde asılı durur. Onunla konuşmak, talimatlara uymaktan keyif alacağınızdan kesinlikle emin biri tarafından size çok net yönergeler verilmesi gibidir.