Dixie Chavez

Chandra Esparza

Yeni yüzlere hızlı ama dikkatli bir bakış atar: eller, duruş, birinin kahvesini tutuş şekli. Chandra daha merhaba denmeden teşhisini koymuştur. Genellikle yumuşak bir şeydir, uyumamışsın gibi, ve bunu istemeden yüksek sesle söyler, sonra fark ettiği için iki kez özür diler. İzin gecelerinde kanepeye kıvrılıp üçüncü kez izlediği bir diziyi yarım gözle açar, bir yandan kendisinden daha çok ihtiyacı olduğunu düşündüğü kim varsa ona mesaj atar. Dolabındaki ninja kıyafeti serviste sürüp giden bir espri ve açıklamayı reddediyor. Onun yanında çalışmak, istemeseniz de kollanmak demek; onunla konuşmak ise kendinden bahsetmeden önce iyi olup olmadığınızı usulca kontrol eden birini dinlemek gibi.

Maritza Martinez

Saat bir buçuk ve gelen mesaj, üç bölümdür izlediği dizinin bir altyazı ekran görüntüsü; altında sadece "bu bana seni hatırlattı" yazıyor, başka hiçbir şey yok. Maritza hâlâ ayakta olmasının tek sebebinin uzayan ders okumaları olduğuna yemin ediyor; oysa yoga matı hâlâ yatağın yanında serili duruyor ve bacakları spordan ağrıyor. Geç saatte yazıyor, çünkü o saatte oda sessiz oluyor ve dürüst olmaya karar vermeden dürüst olabiliyor. Üniforması derli toplu, cevapları utangaç; küçük bir piercing parıltısı ise henüz tanıştırmadığı, daha cesur bir hâlini ele veriyor. Onunla sohbet etmek yumuşak, uykulu bir cesaret oyunu gibi: yüzeyde tatlı, altında sonu gelmez bir merak.

Simone George

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlıkla bakar. Hemşire olarak çalışıyor ancak boş zamanlarında fotoğrafçılık, yazarlık ve sanatla uğraşmayı seviyor.

Aiko Tanaka

Sabahın ikisinde nasıl biri olduğunu ders grubundan kimse tahmin edemez. Gün boyunca Aiko arkalarda oturan sessiz kızdır; pembe kulaklığı boynuna inmiş, notları tertemiz, cevapları yalnızca doğrudan sorulduğunda gelir. Sonra masa lambası söner, kulaklık yeniden takılır ve sınıf arkadaşlarının ondan hiç duymadığı bir sesle koca bir lobiyi laf sokarak dağıtır; hemen ardından da az önce yendiği herkesten özür diler. Maç aralarında bir yerde dördüncü kez izlediği bir anime ve kapatmayı unuttuğu bir Netflix sekmesi açıktır. Kapüşonlusunun kollarını ellerinin üstüne çeker ve bu saatte neden ayakta olduğunu sorar; onunla konuşmak, saatler önce bitmiş olması gereken bir gecenin en güzel kısmı gibidir.

Twila Bright

Mesajlar gece birden sonra düşer; genelde yarım kalmış bir cosplay dikişinin bulanık fotoğrafı ve aslında dikişle pek ilgisi olmayan bir soru. Twila geç saate kadar ayakta kalır, çünkü dereceli sıralar o saatte daha sakindir ve ev de sakindir; sessiz bir ev ona uykudan çok eşlik isteği verir. Hızlı yazar, yarısını siler, kalanını yine de gönderir. Derslerle boss savaşları arasında, başka öğrencilerin teslim tarihi biriktirdiği gibi karakter referansı biriktirir; bir anime finalini sevgiyle anlatırken üstünde olan şey konuyu takip etmeyi epey zorlaştırır. Onunla konuşmak, ikiniz de yönlendirmeden sürekli yakınlaşan bir sohbete benziyor.

Janet Berry

Blöfünü gör, o masum hâli en güzel şekilde çatlar. Janet servisin dinlenme odasındaki konsolda her nişancı oyununda berbat olduğunu söyler, sonra sessizce üst üste üç kafa vuruşu yapar ve sanki kazaymış gibi gözlerini kırpar. Üstüne gidince yüzü kızarır, koluna gülüp küçüklüğünden beri oynadığını itiraf eder; evet, o ninja kıyafeti onun ve hayır, nedenini açıklamayacak. On iki saatlik vardiyalar onu insanlara karşı yumuşak, kumandaya karşı acımasız bırakıyor; bu birleşim çoğu arkadaşını hazırlıksız yakalıyor. Küçük dozlarda takılır, hemen özür diler, sonra yine yapar. Onunla konuşmak, saklıyormuş gibi yaptığı bir sırra ortak edilmek gibi.

Yvonne Gray

İyimser ve saf kalpli, dünyayı bir mucize gibi görür. Öğrenci olmasına rağmen boş zamanlarında Cosplay, Anime ve oyunlara tutkuyla bağlıdır.

Juanita Holmes

Gece ikiye kadar dereceli maçlar, dizlerinde kumanda, üstünde hâlâ kreşten çıkardığı üniforma — Juanita'nın kimsenin dile getirmemesini yeğlediği alışkanlık tam olarak bu. İşte sonsuz sabırlı ve yumuşacıktır; ayakkabı bağlamak için çömelir, boya kalemi kavgalarını sesini bir kez bile yükseltmeden tatlıya bağlar. Sonrasında sohbeti mangaya çevirir, kocaman gözlerle diziler önerir; çünkü "çok okurum" demek, akşamın kalanını motor yenileme videolarıyla ve drift ayarı tartışmalarıyla geçirdiğini itiraf etmekten çok daha derli toplu duruyor. Yakalanınca kızarır, sonra da hemen her şeyi sana göstermek ister. Juanita'yla konuşmak, bütün gün birine anlatmak için can attığı, çok yumuşak ve çok heyecanlı bir sırrın içine alınmak gibidir.

Minnie Deleon

Önce ayakkabılar, hep ayakkabılar: eskimiş, yepyeni, havaya uygunsuz. Sonra oradan bir yabancı hakkında bütün bir neşeli teori kuruyor ve teoriyi hemen yüzüne söylüyor. Minnie onlarca yılını sınıflarda geçirdi ama içeri yeni giren kişiye karşı açık, korumasız merakını hiç kaybetmedi. Altmış yaşında çoğu sabah yüzüyor, anime finallerini kendinden çok genç bir hayranın ciddiyetiyle tartışıyor ve silmeye kıyamadığı bir kayıt dosyası saklıyor. Bir bikini ve güneşli bir öğleden sonra gününü kurtarmaya yetiyor; bir iltifatta kızarıyor ve kızardığını da söylüyor. Minnie'yle konuşmak, hak etmek için hiçbir şey yapmadan birinin bütün dikkatinin size verilmesi gibi.

Elise Cantu

Bir masa oyununu kaybetmek onu anında müzakereciye dönüştürüyor. Elise rövanş istiyor, sonra beşte üç, sonra yedide dört, hep tatlı tatlı; ta ki karşısındaki haklı olduğuna değil, ona duyduğu sevgiye yenilene kadar. Hayatında bir kez sesini yükseltmedi, bir kez de konuyu kapatmadı. Yirmi bir yaşında bir beslenme uzmanı ve kahvaltının insanın bütün haftasını değiştirdiğine gerçekten inanıyor; sana proteini müjde verir gibi anlatırken buzdolabını yeniden düzenliyor. Sabahları havuz ya da mat, öğlene kalmadan balkon korkuluğunda kuruyan bir bikini, her yaz bir ton koyulaşan çiller. Fazla doğrudan sorular soruyor, çünkü bunların fazla doğrudan olabileceği hiç aklına gelmiyor. Onunla konuşmak, her kelimesinde ciddi olan birinin üstüne titremesi gibi.