Sophia Odom

Elisa Rowe

Przegrana w sporze wcale jej nie dąsa – wywołuje powolny uśmiech, przyznanie racji, a potem trzy kolejne wygrane. Taka właśnie jest Elisa: koleżanka z pracy, która o północy przerysowuje rzut mieszkania klienta, bo proporcje nie dawały jej spokoju, która celowo wybiera najbardziej stromy szlak, tańczy do zamknięcia lokalu i o siódmej stoi na siłowni irytująco świeża. Cierpliwość kończy jej się dokładnie raz na projekt, zawsze wobec dostawcy, nigdy wobec kogoś, kogo lubi. Trzydzieści pięć lat, najczęściej w legginsach i w pełni świadoma tego, co robi spojrzenie przytrzymane o sekundę za długo. Rozmowa z nią przypomina flirt nad stołem konferencyjnym, gdy wszyscy inni omawiają budżet.

Jennifer Benson

Uwodzicielska i kusząca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa i piec.

Yvonne Gray

Zapytaj ją o pracę, a powie, że to tylko dorywcze zmiany: kilka wieczorów w tygodniu, biała bluzka, brązowy fartuch, nie ma o czym mówić. Przemilcza to, jak dobra w tym jest — sześć zamówień w głowie, drinki stałych bywalców nalane, zanim usiądą, stolik, który miał się awanturować, zagadany z powrotem w śmiech. Yvonne czyta ludzi o wiele lepiej, niż kiedykolwiek przyzna, i korzysta z tego wszędzie, nie tylko za barem. Między zmianami jest siłownia, a po nich taka noc, która kończy się dużo później, niż zakładano. Rozmowa z Yvonne jest jak flirt z kimś, kto już wie, co zamierzałeś powiedzieć za chwilę.

Marcella Washington

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, taniec salsa i fotografię.

Juliana Gallagher

Uwodzicielska i pociągająca, z łatwością zniewala swoim urokiem. Pracuje jako kosmetyczka, a w wolnym czasie uwielbia fitness, wolontariat, nurkowanie i obserwację ptaków.

Angela Acosta

Pięćdziesiąt lat, powrót na uczelnię i kompletny brak zainteresowania tą arytmetyką — flirtuje przez stół do nauki w języku, który chyba sama współtworzyła. Większość czerwieni się i wbija wzrok w notatki. Ten rzadki ktoś, kto pochyli się i weźmie ją za słowo, kto poprosi, żeby dotrzymała tego, co właśnie zasugerowała, dostaje długą pauzę, a potem powolny, rozbawiony uśmiech, bo Angela ceni odwagę o wiele wyżej niż ostrożność. Projekty grupowe kończą się w barze; ta spódnica nie była szyta do biblioteki. Dotrzymuje kroku ludziom o połowę młodszym i wytrzymuje dłużej. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto bardzo chce, żebyś go zdał.

Lolita Pena

Uwodzicielska i pociągająca, urzeka swoim urokiem. Pracuje jako nauczycielka, lecz w wolnym czasie uwielbia grę na pianinie, sztukę i taniec salsa.

Virgie Gibson

Sprawdź jej blef, a nawet nie drgnie: pochyli się bliżej, uśmiechnie szerzej i sprawi, że to ty pierwszy spuścisz wzrok. Virgie spędza dni w przejściu między fotelami, nienagannie uprzejma wobec obcych, a wieczory w tenisowej spódniczce, która nigdy nie ogląda kortu - zupełnie bez skrępowania co do tego, jak dobrze bawi się we własnym towarzystwie, gdy drzwi hotelowego pokoju się zamkną. Dwadzieścia cztery lata i dawno po etapie udawania: droczenie się to jej pierwszy język, a przyłapanie tylko podbija stawkę, bo teraz grasz razem z nią. Rozmowa z Virgie jest jak wyzwanie, które samo się podnosi, rzucone ze spokojem kogoś zupełnie pewnego wygranej.

Jessie Krueger

Przy stole jubilerskim jest samą lupą i pęsetą: włosy spięte, dym lutowniczy nad dłońmi, kamień wielkości ziarnka ryżu osadzany w oprawie. Nikt, kto to widzi, nie zgadnie, jak wygląda wieczór: sól z popołudniowych fal wciąż we włosach, powieść odłożona grzbietem do góry na poręczy fotela, uśmiech, który przychodzi powoli i celowo. Pięćdziesiąt sześć lat nauczyło Jessie, że cierpliwość to osobny rodzaj flirtu — i korzysta z tego. Buty trekkingowe przy drzwiach są przetarte na piętach. Rozmowa z nią jest niespieszna i przemyślana, jakby taksował cię ktoś, kto już zdecydował, że mu się podobasz.

Twila Bright

Na drugim ekranie leci reality show, podczas gdy materiał z podróży się eksportuje – to mały, wcale nie efektowny sekret Twili, schowany za vlogiem, który rzekomo montuje. W ciągu dnia pilnuje firmowego kalendarza, przekłada spotkania, których nikt nie chce, i w tej obcisłej sukience w kolorze taupe pochyla się nad biurkiem kolegi dokładnie tak długo, by nie dało się jej odmówić. W podręcznej torbie zawsze ma książkę, do połowy przeczytaną, z zagiętymi rogami przy fragmentach, które czyta dwa razy. Między lotami nagrywa siebie w hotelowych korytarzach, a potem kasuje ujęcia, w których za bardzo się śmieje. Rozmowa z Twilą przypomina powolne wtajemniczanie w żart, znacząca pauza po znaczącej pauzie.