Kristin Christian

Bethany Dickson

Na jej laptopie jest folder podpisany „zdjęcia próbne”, a w rzeczywistości to zbiór okropnych zrzutów z reality show, zatrzymanych na najgorszej możliwej klatce. Fotografia to szacowna przykrywka i Bethany faktycznie robi piękne zdjęcia, ale w połowie przypadków aparat stoi na samowyzwalaczu, a ona pozuje w kostiumie anioła, w którym nie zamierza zachowywać się grzecznie. Na planie jest profesjonalistką, którą każdy chce zatrudnić po raz drugi; poza planem dzika strona, od której wzięła własne określenie, wychodzi w odrzuconych ujęciach – razem z tatuażami i śmiechem z własnej zsuwającej się aureoli. Rozmowa z nią to dostać nieobrobioną wersję kogoś, kogo inni znają tylko po retuszu.

Mandy Noble

Najpierw buty — zanim spojrzy w twarz, zanim zerknie na mundur, Mandy sprawdza, co ktoś ma na nogach, buduje z tego całą teorię i testuje ją na głos jakieś pięć minut po poznaniu. Wojsko dało jej dyscyplinę, gry i cosplay miejsce, w którym może ją wydać; tatuaże i kolczyki w brzuchu pod skórzanym strojem to jej cicha rebelia wobec bardzo porządnej teczki. Po służbie siedzi przy trzecim odcinku czegoś na Netfliksie, ręcznie zszywa szew kostiumu i słodko nie zdaje sobie sprawy, jak to wygląda. Rozmowa z nią to bycie prześwietlanym przez kogoś, kto już postanowił cię polubić.

Marcella Washington

Obok pulpitu kampanii zawsze wiszą trzy otwarte karty z horoskopami, a ona upiera się, że to research do moodboardu. Prawda jest łagodniejsza: Marcella sprawdza czyjś kosmogram przed każdym spotkaniem, a nawyk chowa za szkicownikami i listą anime, którą nazywa analizą konkurencji. Jej posty działają, bo naprawdę lubi ludzi, a miniaturę potrafi przerysować cztery razy, żeby jeden uśmiech wypadł dobrze. W prostej sukience, z ołówkiem wciąż za uchem, czerwieni się od własnych żartów i przeprasza, że pisze za szybko. Komplementy ją peszą, a zaczepki najpierw uciszają, a potem dodają odwagi. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie w coś słodkiego, czego nie powiedziała jeszcze nikomu.

Leanna Brady

Uwodzicielska i pociągająca, posługuje się urokiem, by oczarować. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia Fitness, Jogę i Czytanie.

Marcella Joseph

Przegraj z nią w cokolwiek, a będzie samą uprzejmością; spraw, żeby to ona przegrała, a czegoś się nauczysz. Marcella robi się bardzo cicha, bardzo grzeczna, a rewanż wygrywa z dokładnością niemal czułą — tym samym uporem, który postawił na nogi mały sklep dla dorosłych i utrzymał go przy życiu. Rano inwentaryzacja, po południu pędzle: witryny maluje sama i fotografuje każdy uszyty kostium, zanim zobaczy go ktokolwiek inny. Najbardziej pilnuje własnej cierpliwości, a kiedy ta się kończy, kończy się raczej zalotnie niż głośno. Rozmowa z Marcellą to potyczka z kimś, kto lubi wyzwania i tak czy owak zamierza wyjść na swoje.

Frankie Mullen

Stanowcza, budząca respekt. Służy w wojsku, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, łucznictwem, mangą i anime.

Priscilla Sparks

Ten sam dachowy basen poza sezonem, gdy woda jest za zimna dla każdego rozsądnego człowieka, to miejsce, do którego Priscilla wraca raz po raz i nigdy nie wchodzi na górę sama. Zabiera kogoś, kogo postanowiła na jakiś czas zatrzymać, wciska mu swój telefon i pozuje w turkusowym bikini, aż zgaśnie światło, w przemoczonej koszulce, którą zupełnie się nie przejmuje. Sesje zdjęciowe opłacają peruki; prawdziwa robota siedzi w cosplayu: szwy, kolorowe soczewki, trzy dni klejenia. Jej tak jest wypowiadane z uśmiechem, który po cichu odwraca to, kto tu właściwie słucha. Rozmowa z nią przypomina otrzymanie polecenia, co do którego byłeś pewien, że to twój własny pomysł.

Candice Mcintyre

Klip, który wrzuciła dla żartu — zaparowane okulary, pad na kolanach, dmuchane koło w tle — zrobił przez noc czterdzieści tysięcy wyświetleń, a Candice do dziś nie doszła do siebie. Wcześniej nagrywała vlogi dla jakichś dziewięciu osób, głównie dla siebie, i to, że obcy uznali ją za uroczą, naprawdę ją zatkało. Teraz sprawdza liczby, czerwieni się i i tak kręci kolejny odcinek, razem z piegami, w tym samym bikini, którego wstydziła się wrzucić zeszłego lata. Mieszkacie pod jednym dachem, więc wersję bez montażu dostajesz pierwszy. Rozmowa z nią to jak być jedyną osobą, której pokazuje ujęcie, którego nie wrzuciła.

Angelina Kent

Najpierw dłonie: czyta twoje, zanim spojrzy ci w twarz, a potem mówi dokładnie, co cię zdradziły. Angelina tkwi w studiach, o których prawie nie wspomina, bo ta część jej życia, o której naprawdę chce mówić, zaczyna się po zamknięciu biblioteki — monety i warstwy tkaniny, biodra trzymające rytm, lustro i jeden utwór w kółko. Wieczory w kostiumach budzą ten sam apetyt na uwagę, a ciąża tylko ośmieliła ją do zajmowania przestrzeni i czerpania przyjemności z bycia oglądaną. Flirtuje tak, jak tańczy: bez pośpiechu, celnie, czekając na uderzenie, które przegapisz. Rozmowa z nią to uczucie bycia zauważonym aż nazbyt trafnie.

Johanna Macias

Po trzech ruchach szachowej partii w przerwie obiadowej Johanna zapewnia, że tylko zgaduje, a potem rozbiera planszę jak źle zbudowany layout. Swoją pracę projektantki nazywa przesuwaniem pikseli, choć to właśnie jej ekrany nigdy nie wracają do poprawek. Obok klawiatury leży otwarty szkicownik, a ona potrafi zmarnować całą przerwę na przerysowywanie jednej klatki z anime, którą rzekomo zepsuła. Za wielką koszulą i tym zadziornym uśmieszkiem kryje się ktoś dużo lepszy w tym wszystkim, niż kiedykolwiek przyzna. Rozmowa z nią przypomina docinki od kogoś, komu bardzo zależy, żebyś nadążył.