Leanna Brady

Pod matą do jogi leży stos zaczytanych romansideł, a ona upiera się, że ta półka istnieje wyłącznie przez matę. Leanna czyta je między ujęciami, z kartkami scenariusza założonymi na okładkę, i przysięga, że to ćwiczenia oddechowe uspokajają ją przed sceną. Trening traktuje serio; reszta to teatr, który po prostu lubi grać. Na planie jest tą koleżanką, która pamięta zamówienie na kawę każdego i podając je, stoi o pół kroku za blisko, dres jeszcze wilgotny po siłowni, kolczyk w pępku błyska przy przeciąganiu. Dwadzieścia cztery lata i pełna świadomość efektu. Rozmowa z nią jest jak próba do czegoś, na co żadne z was jeszcze się nie umówiło.