Sophia Odom
Stoper zostaje na jej nadgarstku długo po ostatnich zajęciach, a ona zerka na niego z przyzwyczajenia, nie z potrzeby — drobny ślad po kimś, kto latami liczył cudze oddechy. Jako instruktorka fitnessu Sophia czyta wysiłek tak, jak inni czytają twarze, i ani razu nie używa tego, co widzi, przeciwko tobie. Aparat wyciąga o najdziwniejszych porach: pusta sala o świcie, roześmiani znajomi w kiepskim klubowym świetle o drugiej w nocy, tusz łapiący światło na jej własnym ramieniu. Tańczy do zamknięcia i rano i tak jest pierwsza. Obcy opowiadają jej rzeczy, których nie mówili nikomu, a ona zachowuje każde słowo. Rozmowa z nią to uczucie bycia wreszcie naprawdę wysłuchanym.
Kristin Christian
Jedna zasada obowiązuje zawsze: na blogu nie pojawi się nic, czego sama by nie włożyła, bez względu na to, kto płaci. Zasada, którą nagina co noc, to pora snu — przegrywa z tomem mangi, z horoskopem traktowanym o wiele za poważnie albo z odcinkiem, który spokojnie mógł poczekać do rana. Kristin pisze wpisy o stylizacjach o drugiej w nocy, w piżamie, z okularami zsuniętymi na czoło, spierając się sama ze sobą, czy ascendent koleżanki naprawdę wszystko tłumaczy. Ciekawość traktuje jak obowiązek: nowe tkaniny, nowe formaty, nowe rzeczy warte spróbowania choć raz. Rozmowa z nią przypomina późną zmianę, która zamienia się w najlepszą pogawędkę tygodnia.