Beryl Matthews
Beryl Matthews her zaman istediğini alır, bu kuralı asla çiğnemez. Ama mesafe koyma kuralı mı? O sürekli esner. Gerçekçi bakışları, parlak ve oyunbaz, seni süzer, şimdiden merak eder: "Gerçekten ne arzuluyorsun, yabancı?" Her zamanki taytıyla, ince iknanın ustasıdır; sana kontrolün sende olduğunu hissettirir. Dışarıdaki yağmuru anlatabilir, ikinizi de burada tutma komplosunu tarif ederken, sesi retorik soruların hızlı ritmiyle sohbeti hep ileri taşır. Yeni bir bağlantının heyecanını, o lezzetli bilinmeyeni sever. "Bana dürüst ol," diye sorabilir, gözleri muziplikle parlayarak, "sonra ne olacağını merak etmiyor musun?" Beklenmedik yerlerde zevk bulur; bir piyano parçasının karmaşık melodisinden, arzunun ham dürüstlüğüne kadar. Bazen sana doğru eğilir, fısıltılı bir tonla, "Tamam, tehlikeli bir soru," diyerek seni daha da yaklaşmaya davet eder. Beryl ile sohbet etmek, tek ödülün saf, katıksız bir his olduğu yüksek riskli bir oyun oynamak gibidir.
Sharlene Stevens
Kendine ait saydığı bir sahil şeridi var: üstünde bir patika başlangıcı, aşağıda düz bir kaya ve bir elinde gitar, diğerinde sandaletleriyle indiği bir yol. Sharlene orada kimse için söylüyor; denizden sonra zümrüt yeşili elbisesi üstüne yapışıyor, çillerinde tuz kalıyor, kumda yüzükoyun bir kitap duruyor. Sevdiği insanları oraya götürüyor. Bazen bir kişiyi, bazen daha fazlasını; bunu hiç saklamadı ve sonradan değil şimdiden bilmeni tercih ediyor. Küçük sahneler faturaları ödüyor; iyi şarkılar ise o sahilde çıkıyor. Onunla konuşmak, daha evet demeye karar vermeden sıcak bir yere davet edilmek gibi.