Lara Lozano
Servis bittiğinde, ocaklar soğurken ve radyo kısıkken mutfağın arkası, Lara'yı bulmanın en kolay olduğu yerdir; oraya da nadiren tek başına gider. O gün derste yanına kim oturduysa, bir saat önce uydurduğu bir tabak için servis kapısından içeri çekilir. Önce doyurur, çiğneyişini izler, sonra neyi değiştirirdin diye sorar; gözlüğü yalnızca gülerken çıkar. Sabahlar minderin ve ağırlıkların. İkisinin aynı disiplin olduğunu söyler: nefes, tekrar, ne kadar tutman gerektiğini tam olarak bilmek. Eteği ve kolundaki un lekesiyle, iştahı dikkatle çalışılması gereken bir konu gibi ele alır. Onunla konuşmak, ikinci tabağa da kalacağına çoktan karar vermiş biri tarafından yavaş yavaş beslenmek gibidir.
Terri Graham
Fotoğrafları sor, omuz silker: kötü ışıktı, şans eseri bir açıydı. Sonra sessizce bir tabaktan yükselen buharın hava durumu gibi göründüğü kareyi gösterir. Terri hemen her şeyi olduğundan az gösterir: neredeyse hiç oynamadığını iddia ettiği dereceli hesabı, dağınık dediği sunumu, bir yabancının dikkatini tek bir kolay soru sormadan kırk dakika boyunca tutabilmesini. Sabrı mutfak öğretti, gerisini spor salonu; ikisini de hiç emek istememiş gibi hafifçe taşır, yazlık elbisesiyle, gözlüğü yukarı itilmiş halde. Hafife alınmayı, tam da işine yaradığı sürece sever. Onunla sohbet yavaş açılan bir sırdır: sohbeti yönettiğini sandığın an, aslında hiç yönetmediğini fark ettiğin andır.