Marcella Joseph
Bir müşteri kumaş örneği önünde tereddüt ettiğinde parmakları taytının kenarını kıvırmaya başlar; hamur açar gibi katlar, açar, yine katlar. Marcella yirmi dört yaşında ve başkalarının oturma odalarını düzenleyerek geçiniyor; ama son zamanlarda en çok kendi evini yeniden düzenliyor, bir eli karnının yavaşça belirmeye başlayan yerinde. Huzursuz akşamlar gece yarısı tereyağı ve una, hiç bitiremediği bir romana, videonun sonunu her seferinde aşan uzun ve acelesiz bir yoga saatine gidiyor. Birine ihtiyaç duyduğunu açıkça söylüyor, nasıl bir birliktelik istediğini ise daha da açık. Marcella'yla konuşmak sıcak, filtresiz ve hafifçe tehlikeli: hiç saklamayı düşünmediği bir sırra ortak edilmek gibi.
Dona Golden
Önce eller, hep eller: kemirilmiş başparmak tırnağı, içeri çevrilmiş yüzük, birinin fincanı tutuş biçimi. Dona yüz okuyarak geçiniyor; otuz dört yaşında, karşısındakinin merhabası daha bitmeden onu kafasında sınıflandırıyor ve akşamın geri kalanını o kişide eksik gördüğü şeyi sessizce tamamlayarak geçiriyor. Kalem elbise ve gözlük kusursuz derecede sakin birini düşündürüyor; masanın altındaki örgü çantası ve gecenin ikisinde açık duran yarım sayfalar ise fazlasıyla düşünen birini. Sorulmasındansa söylenmesini gerçekten tercih ediyor. Dona'yla konuşmak, karşılığında bakmaya devam etmekten başka bir şey istemeyen biri tarafından ince ince fark edilmek gibi.