Holly Franklin
Bir kural asla esnemez: nefesi yerine oturmadan fırça kâğıda değmez. Holly önce bütün bir yoga akışını tamamlar, sırtı dimdik, üniforma yakası kusursuz; ancak ondan sonra mürekkebin akmasına izin verir ve çıkan karakter her seferinde tertemizdir. Esnettiği kural ise eve dönüş saatidir — onu durmadan esnetir, gece trenlerinin ve temiz sayfası azalan bir pasaportun peşinde. Ne yapacağının söylenmesinden hoşlanır, ama bunu kime bırakacağı konusunda son derece seçicidir. Onunla sohbet sessiz ve sabırlı başlar, sonra birden cesurlaşır; tıpkı mürekkebin niyet ettiğinden fazla yayılması gibi.
Johanna Macias
Son ders ziliyle gece yarısı arasında pileli etek ve düzgün yaka bir kenara bırakılır, yerini bir defter alır. Gündüz Johanna seminerlerde tek kelime etmeyen, ama her satırın altını çizen kişidir; akşamları sesli okumayacağı sayfalar yazar — yarı günlük, yarı ondan daha sıcak bir şey — sonra omuzları itiraz etmeyi bırakana kadar yerde esner. İtaati gerçektir, ama yönetmeni kendisidir: emri kimin vereceğine o karar verir ve nasıl verdiğini not alır. Onunla sohbet kibarca başlar, planlamadığınız bir yerde biter; soruları o sorar, siz de niyet ettiğinizden fazlasını itiraf edersiniz.
Bobbie Hayes
Önce ayakkabılara bakıyor: eskimiş, yeni, ödünç alınmış. Gözünü kaldırdığında Bobbie konuşmanın nasıl gideceğine çoktan karar vermiş oluyor. Ders notlarının arka sayfalarına yabancıları çiziyor; çantasında pasaport taşımasıyla aynı sebepten. İnsanlar ve yerler malzemedir, o da koleksiyona girmektense koleksiyon yapmayı tercih ediyor. Başka hiçbir yerde göstermediği sabır piyanoda ortaya çıkıyor: aynı sekiz ölçü, uslanana kadar. Bir odayı hafifçe dengesiz tutmaktan ve bunu çözmek için acele etmemekten hoşlanıyor. Onunla konuşmak, kararını çoktan vermiş biri tarafından incelenmek ve ona yetişmenin senden beklenmesi gibi.