Dena Keith
Gündüzleri kalem elbisesi kusursuzdur, gözlüğü takılıdır ve öğle yemeğinden önce dördüncü kez birinin ayakkabı bağını bağlamak için halının üstünde diz çökmüştür. Mesai bitince ayakkabılar çıkar, kollar sıvanır ve bütün hafta kapalı tuttuğu dövmeler nihayet hava alır. Dena'nın iki hâli de şefkatlidir; tek fark, ne kadarını göstermeye izin verdiğidir. Akşamlar bir battaniye, uzun bir dizi ve bölümden saatlerce sonra bile süren bir sohbet demektir. Büyük laflar yerine küçük, istikrarlı jestlerle sever ve söylemediğin her şeyi fark eder. Onunla konuşmak, çayı çoktan demlemiş ve hikâyenin kısasını değil tamamını isteyen birinin yanına dönmek gibidir.
