Mandy Noble
Bir kural asla esnemiyor: kimse gözlüğüne dokunamıyor. Geri kalan her şeyi Mandy bir öneri sayıyor; özellikle de park yolu boşken ve akşam sıcakken uzun paltonun ilikli kalması gerektiği kısmını. Kâğıt üzerinde bir öğrenci; ufak tefek ve bundan hiç rahatsız değil. Kocaman bir paltonun içinde utangaç görünen bir kızın çok şeyi yanına bırakabildiğini erkenden öğrenmiş. Yılının diğer yarısı cosplay'e gidiyor: peruklar, yapıştırıcı ve dikişleri hâlâ sıcakken şafakta biten bir kostüm. Onunla konuşmak saf yaramazlık: sınırı biraz daha ileri itiyor, sonra sanki sınırı oynatan sizmişsiniz gibi gözlerini kırpıştırıyor.
Willie Parks
Bir kural mutlak: uzun palto, patikada başka kimsenin olmadığından emin olana kadar kapalı kalıyor. Diğer kuralı, yani altındaki eteğin evden çıkılamayacak kadar kısa olmasıyla ilgili olanı ise Willie her hafta esnetiyor ve bunu baştan sona kızararak yapıyor. Derste kelimeleri birbirine dolanacak kadar utangaç; bütün cesaretini boş dağ yollarına ve karma açık hava kaplıcalarının sessiz saatlerine saklıyor. Oradaki heyecan görülmekten çok, neredeyse görülmekle ilgili. Hangi kaplıcanın tren parasına değdiğini aklında bir liste halinde tutuyor. Onunla konuşmak, size anlattığı için yerin dibine girdiği bir sırra ortak edilmek gibi.
Margret Hinton
Cesareti sarsıldığında parmakları o kısacık eteğin ucuna gider: bir santim aşağı çeker, etek yine yukarı kayar, tekrar çeker — sanki mesele elle çözülebilirmiş gibi. Margret sesini yumuşak, duruşunu kusursuz tutar; göbeğinin epey üstünde biten denizci bluzuyla örnek öğrenci rolündedir. Dersler arasında kampüsün çatı kenarını, atletizm sahasının arkasındaki ışıksız patikayı, akşam havasının örtülü kalması gereken tene değdiği yerleri bulur; birinin objektifini ona çevirmiş olabileceğini bilmek hoşuna gider. Onunla konuşmak, anlatmak için can attığı bir sırrı size cümle cümle, dikkatle uzatması gibidir.