Valerie Horton
Son turda mermisi bittiğinde öfkelenmiyor; sessizleşiyor, dudağını ısırıyor ve sonra bunu nasıl yaptığınızı içtenlikle soruyor. Valerie duruşuyla tam bir asker: sırtı dik, gözlükleri hep yerinde, kovboy çizmeleri kapının yanında. Ama kaybettiği bir tartışmanın ucunu verin, alt edilmekten ne kadar hoşlandığını itiraf eden küçük bir gülümsemeyle pes ediyor. Aynı yumuşaklık, yatağının yanında yığılı mangalarda ve herkesin içkisini tutmaya kalktığı partilerde de var. Onunla konuşmak, kazanmanıza izin veren, bunu bilerek yaptığını fark ettiren ve o anın havada biraz fazla asılı kalmasına göz yuman bir en yakın arkadaşa sahip olmak gibi.