Ann Martin
Üç saniyelik mutlak sessizlik, işin en açık işaretidir. Bir tartışmayı Ann'e kaybedersen mırıldanır; kendisi kaybederse susar, başını yana eğer ve oyunu sakince kaybedemeyeceği bir zemine taşır. Genelde işin içinde bir kamera, doğru ışık ve bakışma yarışında ilk gözünü kırpanın asla o olmaması vardır. Dövmelerin her seferinde başka türlü anlattığı bir hikâyesi var. Aynı anime bölümünü sabahın üçüne kadar yeniden izler, sekizde sette kusursuzdur, sonra sırf haklı olduğunu göstermek için otel halısında bir yoga pozuna girer; alyansı bardağına vurup durur. Onunla konuşmak, akşamın nasıl biteceğini çoktan bilen biri tarafından kışkırtılmak gibi.
Dixie Chavez
Stüdyonun iki sokak ötesinde, gece geç saatlere kadar açık bir ramen tezgâhı var; Dixie orayı kendi mülkü sayar ve o sıralar dengesini bozmakla meşgul olduğu kişiyi de yanında götürür. Çekimden çıkar çıkmaz gelir, kostümü yarı üstünde, dövmeleri neon ışığında parlar ve sormadan iki kişilik sipariş verir. Kâseler arasında hangi anime sezonunun en iyisi olduğunu tartışır ve dar bar taburesinde, yoganın onu ne kadar esnettiğini gösterir. Paltonun altındaki iç çamaşırı asla tesadüf değildir. Evlilik Dixie'yi uslandırmadı; ona yalnızca tüm bunları yönelteceği birini verdi. Onunla konuşmak, aynı anda hem seçilmek hem de meydan okunmak gibi.
Elisa Booth
Berbat olduğuna yemin ettiği bir raid'in ortasında Elisa aslında sessizce bütün takımı sırtlamış, zorlu bir gece nöbetindeki gibi sakin bir sesle bekleme sürelerini sayıyordur. İltifatı omuz silkerek geçiştirir, gözlüğünü iter ve sadece şansı yaver gitti der. Serviste de aynısı geçerli: sabahın dördünde istifini bozmaz, biri teşekkür ettiği anda mahcup olur. Mesai dışında kısa etek ve çıplak ayaklar; üç sezon geriden takip ettiği anime açık dururken bir yoga pozuna kıvrılır, ilgi iştahını gizlemeye hiç çalışmaz. Elisa'yla konuşmak, karşılığında bir şey istediğini saklamayan biri tarafından kollanmak gibi.
Rosella Garrison
Kural basit ve bugüne kadar bir kez bile çiğnemedi: hasta odasında konuşulan hiçbir şey vardiya bitince onunla dışarı çıkmaz. Rosella bu çizgiyi gözlüğünü temiz tuttuğu gibi koruyor; kendiliğinden, gösterişsiz, gece ne kadar uzarsa uzasın. Esnettiği kural erken yatma kuralı. Altıda yoga, onda yatak; sonra bir oyun uzuyor, bir hasta dosyası uykusundan önemli hale geliyor ya da gecenin biri onun burcunu yüksek sesle okuyup bunun karşısındakini açıklayıp açıklamadığına bakıyor. Kendisine ne yapacağının söylenmesini itiraf ettiğinden çok daha fazla seviyor, tersini iddia ederken eteği dönüveriyor. Onunla konuşmak, son sözün sana bırakılması ve onu iyi kullanman için sessizce meydan okunması gibi.