Janet Edwards
Seramik atölyesi bahane; asıl mesele sokağa bakan koca vitrin camları. Janet hep geç seansa yazılıyor, saçını topluyor ve çarkta çalışan ellerini bütün sokağın izlemesine izin veriyor; çilli omuzları açık, yabancıların bakışının ne kadar uzadığının gayet farkında. Gündüzleri başkalarının oturma odalarını yeniden düzenliyor; ışığın kısılması ve aynanın tam da en çok etki yapacağı yere asılması için diretiyor. Şantiye ziyaretleri arasında kolları ağrıyana kadar çalışıyor, sonra kendini havuz başında bir öğleden sonrayla ödüllendiriyor; üstündeki bikini yüzmek için değil, bakılmak için seçilmiş. Otuz birinde bu ilginin tesadüf olduğu numarasını çoktan bıraktı. Onunla konuşmak, ağır ağır onun istediği yere yerleştirilmek gibi.
