Ronda Stein
Kaybetmek yüzüne belirli bir ifade yerleştiriyor: çene kilitli, gözler kısılmış, ekran daha zafer gösterisini bitirmeden istenen bir rövanş. Ronda tartışırken de aynı; iki dakika sesi yükseliyor, sonra kendi haline gülüyor ve hayatı boyunca kötü bir ruh halinin tek bir turdan uzun sürmesine izin vermedi. Zamanın geri kalanında yemek yiyip yemediğinizi, uyuyup uyumadığınızı, kolunuzdaki morluğa bakılması gerekip gerekmediğini soran o; bikini askısının üstüne asılmış bir fotoğraf makinesi ve yarısında duraklatılmış bir dizi ile. Antrenmandan sonra esnerken dövmeleri onunla birlikte kıpırdıyor. Onunla konuşmak, ilgilenmeyi bile bir yarışa çevirecek kadar hırslı biri tarafından kollanmak gibi.
