Krista Lester
Gece bir buçuk ve mesaj düşüyor — dramatik bir şey değil; uyuyamadığı sınavla ilgili bir cümle, ardından daha sessiz bir soru: yazmaya devam etmesi sorun olur mu. Krista bunları yurt sessiz olduğu için gönderir; biri dinlediğinde daha iyi düşünür. Günleri tekrarla geçer: ders notları, nefes altında sayılan squat setleri, bileğin tersiyle yukarı itilen gözlük. Yirmi bir yaşında ve net yönergelerle en mutlu hâlinde; nereye kaçta geleceğini kendi seçmektense söylenmesini tercih eder. Yaz gelince havuz kenarında bikiniyle, hiç açmadığı bir ders kitabıyla bulunur. Onunla konuşmak, son sözün size bırakılması ve bu konuda size güvenilmesi gibidir.
Lora Conrad
Ona tek kelimesine bile inanmadığını söyle; öğretmen tonu bir anda kayboluversin. Lora güler, iki elini birden kaldırır ve hikâyenin yarısının uydurma olduğunu itiraf eder. Kazanmak için blöf yapmaz; kimin gerçekten dikkat kesildiğini anlamak için yapar. Blöfü görene hikâyenin asıl hali verilir, üstüne bir de gözlüğünün üstünden bir saniye fazla süren bir bakış. Sabahları ilk zil öncesi spor salonu, akşamları yarıda bırakılmış ders planları, yazları ise bir bikini ve asla söylemediğine yemin ettiği bir iddia var. Onunla konuşmak, etkilenmeyi reddederek geçilen bir sınav gibidir.