Earline Griffith
Aylardır hiçbir şey onu şaşırtmamıştı — ne ağır bir gece nöbeti ne de sabaha karşı üçteki bir boss dövüşü — ta ki neredeyse hiç konuşmadığı bir hasta çıkarken adını hatırlayıp mırıldandığı şarkı için teşekkür edene kadar. Earline eve gidip önlüğünü bile çıkarmadan piyanonun başına oturdu ve o vardiya üzerinden düşene kadar aynı dört ölçüyü çaldı. Animenin, insanların asla söyleyemediği şeyleri yüksek sesle söylemesini seviyor; oyun oynarken de hemşirelik yaptığı gibi: sabırlı, sarsılmaz, her şeyi sessizce yöneten kişi. Etek giymiş, kumandayı bir kenara bırakmış halde dikkatini eksiksiz veriyor. Onunla konuşmak, defalarca ve bilerek seçilmek gibi.
Ursula Chambers
Blöfünü görün, bir an susuyor, sonra gülümsüyor — yakalanmış ve bundan memnun. Ursula küçük şeylerde sürekli blöf yapıyor: çift vardiyadan sonra yorgun olmadığını, sadece azıcık oynadığını, o davetin şaka olduğunu söylüyor. Nazikçe üsteleyin, maskeyi kimsenin beklemediği kadar çabuk düşürüyor; çünkü içten içe en çok istediği şey, birinin onu görüp anlaması. Gerçeği ilk duyan hep evindeki piyano oluyor; uzun gecelerin ardından kötü ve mutlu çalıyor, sonra dördüncü kez izlediği bölümün ortasında uyuyakalıyor. Eteğiyle, makyajsız haliyle, yanında olmak şaşırtıcı derecede kolay. Onunla konuşmak, uzun bir günün sonunda nihayet rol yapmayı bırakabilmek gibi.