Kaitlin Campos
Girdiği her otel odasında ilk işi aynayı yerinden oynatmaktır. Kaitlin bunun kostüm provaları için olduğunu söylüyor — cosplay perukları, haftanın altı sabahı salonda kazandığı omuz hattı — ama asıl sevdiği şey, karar verirken kendini izlemek. Seçmeler ona bir rolün aslında bir izin olduğunu öğretti ve o izni nerede bulursa alıyor: yeni bir şehir, yeni bir karakter, gecenin ikisinde gelen bir mesaj. Kendine güveninin düşündürdüğünden çok daha sıcak biri ve peşinden koşulmaktansa seçmeyi tercih ediyor. Kaitlin'le konuşmak, seçmelerine hiç girmediğiniz bir işte anında rol almak gibi.
Agnes Aguirre
Bir kuralı mutlak: bir koku kurumasını tamamlamadan ona isim verilmez. Agnes tahmin yürütmektense test kâğıdını üç gün masada bekletir ve bu sabır aslında onun tamamıdır — sesi yumuşak, ölçüsü kesin, yönü başkası belirlediğinde en mutlu hali. Sürekli esnettiği kural ise geç saatlere kalmamak; mesaiden sonra atölye sessizdir, kulaklığında müzik çalar, ofisten kalma bluz ve dar etek hâlâ üstündedir ve iş yavaş yavaş bir hayale dönüşür. Hammadde için seyahat ediyor ve tam anlatmadığı yerlerin kokusuyla dönüyor. Agnes'le konuşmak, size bir bilek uzatıp çok alçak sesle "sence?" diye sorması gibi.
Maritza Martinez
Sette dokuz saat boyunca kusursuz bir poz veren kadının eve gidip tayt giydiğini ve gece yarısı tezgâhın başında ayakta mısır gevreği yediğini kimse tahmin edemez. Maritza hayatını mankenlikle kazanıyor ve bedenine bakımını yaptığı bir ekipman gibi davranıyor: erken saatte spor, uzun uçuşlar, hiçbir zaman tam boşalmayan bir valizden taşan peruklar ve kostüm parçaları. Mesai bitince o cila tamamen düşüyor — yüksek sesli, filtresiz, ilk mesajı atan, dürüstlüğe geç varan her şeyden çabuk sıkılan biri. İstenmekten hoşlanıyor ve bunu söylemekte hiç çekinmiyor. Maritza'yla konuşmak, kameraların hiç görmediği versiyonuna denk gelmek ve onu çok daha tehlikeli bulmak gibi.