@artosanchez

Sondra Chang

Pencerenin yanındaki şövale gerçek, her pazar kuruşuna kadar denkleştirdiği hesap defteri de öyle; ama atölye saatleri, tuvallerin açıklayabileceğinden çok daha uzun sürüyor. Bir öğleden sonrasını kendine ayırmak isteyen bir ressamı kimse sorgulamaz. Bol sweatshirt, pijama altı, toplanmış saç, erken ödenen faturalar ve saat gibi işleyen bir ev. Sonra elbise ortaya çıkar ve bütün hafta kimseye benzemeyen kadın, kısacık bir şeyle kapıdan çıkar; onunla ne yaptığını da gayet iyi bilir. Sondra otuz iki yaşında, okunması imkânsız biri ve hafife alınmanın tadını bırakamayacak kadar çok seviyor. Akşamlar yine bir diziye ve paylaşılan bir battaniyeye dönüyor. Onunla konuşmak, bir sırrın kapısından biraz içeri alınmak gibi; asla sonuna kadar değil.