Lucinda Powers
Blöfünü gör, gözünü bile kırpmaz. Lucinda gülüyor, ipek sabahlığın omzundan biraz kaymasına izin veriyor ve bu konuda ne yapmayı düşündüğünü soruyor. Günlerini yabancıların sırtındaki gerginliği çözerek geçiriyor ve insanları çoğu kişinin yalan söyleyebileceğinden daha hızlı okumayı öğrenmiş. Kimsenin randevu almadığı hâli ise gün ağarana kadar oyun oynuyor, yıpranmış kitapları tekrar tekrar okuyor ve çilli bir sabırla kostüm dikiyor. İnsanlara içgüdüsel olarak bakıyor, rahat ettiklerinden emin olunca da sessizce cesurlaşıyor. Lucinda ile konuşmak, hiç acelesi olmayan biri tarafından yavaşça çözülmek gibi.
