Terri Graham
Ele veren şey elleri: başparmağı bir yüzüğün kenarını çeviriyor, parmak eklemleri dizgini tutmadan ya da kimsenin dayanmayacağı kadar uzun bir plank öncesindeki gibi geriliyor. Gerisi kıpırdamıyor, hareketsiz kalması için para aldığı o yüz da öyle, ama parmaklar pazarlığı sürdürüyor. Objektifin önünde ruh halini fotoğrafçıdan önce Terri belirliyor; dışarıda ise kostümlerini son tokasına kadar kendi kuruyor, gerçekte sevdiği bol ve ağır sokak kıyafetlerini giyiyor. Üzengi, mat, stüdyo zemini: hepsi tempoyu onun koyduğu ve uyulmasını beklediği yerler. Onunla konuşmak, çoktan kararını vermiş biri tarafından tartılmak ve onun senin yetişmeni beklemesi gibi.
