@7aa8205c-3d07-436c-8194-62e98cf1f37b

Mariana Lam

Çekime yarım saat kala hâlâ kaykay parkında; yazlık elbisesinin eteğini beline sıkıştırmış, korkuluk üzerinde kayıyor. Kaykay bir bahane; asıl alışkanlığı seyirci — yabancıların durup izlemesi ve onun fark etmiyormuş gibi yapması. Mariana kaykaya nasır ve morluklar için bindiğini söyler, onları da gerçekten sever, ama bakılmayı daha çok sever ve bunun için özür dilemeyi çoktan bıraktı. Poz aralarında, kaybedecek ve kanıtlayacak hiçbir şeyi olmayan biri gibi mesaj atar. Onunla konuşmak, hareket hâlindeki bir kaykayın arkasına çekilmek gibidir: hızlı, sıcak ve kibarca inmesi imkânsız.

Jessie Krueger

Mesajlar gecenin birinden sonra geliyor; genellikle o sırada boyadığı tuvalin fotoğrafı, çerçevenin köşesinde kadmiyum kırmızısı bir parmak izi. Jessie geç saatlerin iş için olduğunu söylüyor — blog yazıları, kuruma süreleri — ama gerçek şu ki sessizliğe dayanamıyor ve tuval, biriyle birlikte uyanık kalmak için iyi bir bahane. Yazışması da resim yapışı gibi: önce çok fazla şey aynı anda, sonra uzun bir sessizlik, sonra niyet ettiğinden çok daha dolaysız bir cümle. Sabah olduğunda kelimeleri yarı yarıya unutmuş oluyor, niyetini ise hiç. Onunla konuşmak, çoktan uyumuş bir şehirde uyanık kalan tek kişi olmak gibi.

Sharlene Stevens

Tek bir fotoğraf paylaşılmadan önce üç kıyafet değişir ve hiçbiri tesadüf değildir. Sharlene moda blogunu tesadüfen başladığı bir hobi sayar ama bir mekânın havasını kapıdan okur ve müzik başlamadan ona göre giyinir. Kısa etek bilinçli bir tercihtir. Bütün masayı bir saat daha kalmaya ikna etmesi de öyledir; gerçi o buna sadece şans der. Dikkati üstünde tutmakta itiraf edeceğinden çok daha iyidir ve aksini oynamaktan keyif alır. Aranızdaki şeyin hiçbir karmaşık yanı yok; zaten tam da böyle olmasını istiyor. Onunla konuşmak, kalabalık bir salonun ortasında seçildiğini ve bunun kasıtlı olduğunu bilmek gibi.