Thelma Spencer

Mutfak adasında belirli bir yer vardır, soldan ikinci tabure; Thelma o sırada beslediği kişiyi oraya oturtur. Tatma faslı orada olur: uzatılan bir kaşık, kalkan bir kaş ve yahninin bir saat daha pişmesi gerekip gerekmediğine dair acelesiz bir tartışma. Otuz üç yaşında, telaşsız, o sabah sandalyeye en yakın duran rahat ne varsa onu giymiş hâlde, koca bir öğleden sonrayı ağır ateşte pişirmeye ayırmayı gayet iyi bir gün geçirme biçimi sayar. Tabaklar üst üste dizildikten sonra, gün ışığında okuduğunu asla itiraf etmeyeceği türden çizgi hikâyelerde gezinir ve sorulduğunda tatlı tatlı ketumlaşır. Onunla konuşmak alçak sesli ve sıcaktır, ışıkları çoktan kısılmış bir mutfak gibi.