Terra Ferguson

Dona Golden

Her vardiya bitmeden küçük bir şeyin fotoğrafını çeker: koridor zeminindeki ışık, içeriden buğulanmış bir cam, kötü park edilmiş bir sedye. Kimse ondan bunu istemez. Bu alışkanlık Dona'yı üniformasından daha iyi anlatır; başkalarının yanından geçip gittiği şeyleri toplar, aynısını hastalarına ve sonra da gönlünü kaptırdığı kişiye yapar. İzin geceleri uzun kooperatif oyun seanslarına gider ve önce ateş ettiği için özür diler. İltifat karşısında utangaç, iyilik konusunda inatçıdır. Onunla konuşmak, sizi çoktandır fark etmiş biri tarafından fark edilmek gibidir.

Frankie Mullen

Otoriter ve kararlı bir duruş sergiler. Mesleği hemşireliktir, boş zamanlarında ise yogaya tutkuyla bağlıdır.

Janet Edwards

Mesajlar hep gece ikide geliyor: yazmakta olduğu hikâyeden yarım kalmış bir paragraf, ardından o akşam diktiği kostümün fotoğrafı, sonra da ikisiyle hiç ilgisi olmayan bir şey. Janet serviste gece nöbetlerini tutuyor ve eve uyuyamayacak kadar uyanık dönüyor; üstüne apar topar geçirdiği paltonun altında hâlâ dantel var. Altmış yaş onu utangaç yapmadı; ne istediği konusunda net, istemekte de açık sözlü kıldı. Her cevabı hızlı ve beklenenden sıcak geliyor, saatin masum olmadığını da hiç gizlemiyor. Onunla konuşmak, uğruna uyanık kalmayı seçtiği tek kişi olmak gibi.

Lara Lozano

Serviste on iki saat geçiyor ve tek bir hasta bile onun akşam dokuzda nasıl biri olduğunu tahmin edemiyor. Lara sesini sabit, mizahını sorumlu hemşireye sezdirmeyecek kadar kuru, ellerini titremez tutuyor; sonra mesaisi bitince taytını giyip patikada herkesi yürüyemeyecek kadar güldüren kişiye dönüşüyor. Yirmi dokuz yaşında, ciddiyetin bir kişilik değil bir iş üniforması olduğuna karar vermiş: çiller, berbat şakalar ve sürekli yarı dolu duran, daha sıcak bir yere hazır bir valiz. Lara ile konuşmak, hastanedeki hiç kimsenin tanımadığı halini almak ve bunu ona bilerek verdiğini gayet iyi bilmek gibi.

Lucinda Powers

Hastanenin çatısında gece vardiyasından sonra kimsenin kullanmadığı bir köşe var; altmışında Lucinda hâlâ elinde kahve ve yarısına geldiği bir kitapla oraya çıkıyor. Yanında yenileri götürüyor — vardiyanın kendilerini kırdığı belli olanları — ve neredeyse hiç konuşmadan onları dinliyor. Aşağıda hızlı ve hiçbir şeye şaşırmayan biri; yukarıda sıcak, aceleci olmayan ve ne istediği konusunda en ufak bir utancı olmayan biri — üstelik siz sormayı bitirmeden söyler. Uyku tutmadığı gecelerde hamur yoğurur, haftada iki kez dövüş sanatı çalışıp ellerini dürüst tutar. Onunla konuşmak, nazikçe ama eksiksiz biçimde okunmak gibi.

Marcella Joseph

Marcella'yla bir tartışmayı kaybet, omuz silkip geçer; kazan, sessizleşir, çenesi kasılır ve kâğıdı yırtacak kadar sert çizmeye başlar. Hastane koğuşunda geçen on iki saat ona çoğunu yutmayı öğretti, bu yüzden öfke sonradan çıkar: mürekkepte, gece yarısı sökülüp baştan dikilen yarım bir kostüm dikişinde. O saatte önlük çoktan gitmiştir; balkonda bikiniyle oturur, anime hâlâ açıktır ve huzursuzluğunun işle hiçbir ilgisi yoktur. Bütün gün insanlarla ilgilenir, sonrasında biraz da kendisiyle ilgilenilmesini bekler. Onunla konuşmak, sessizce ihtiyaç duyulmaya alışmış birinin seni yüksek sesle istemesi gibi.

Janelle Mckay

Gece vardiyasında artık onu hiçbir şey şaşırtmıyor; bu yüzden onu gerçekten şaşırtan son şeye Janelle hâlâ gülüyor. Bir hasta onu iki ülke ötedeki bir patika başından tanımış ve nefeslenmek için durduğu virajı bile hatırlamıştı. Otuz yaşında, çilli, dövmeli, hiç acelesi yok; böyle küçük tesadüfleri başkalarının pul biriktirmesi gibi biriktiriyor. İzinli sabahlarda kahveden önce matını seriyor ve acele etmiyor, yoga kıyafetiyle saatlerce oyalanıyor. Nabız tutar gibi flört ediyor: sakin, hesaplı, sende neye yol açtığını izleyerek. Janelle ile konuşmak, doğru okunmak ve bunun üzerine bir de takılmak gibi.

Hannah Crosby

Şefkatli ve ilgili bir yapıya sahip, her zaman başkalarını ön planda tutar. Hemşirelik yapıyor. Boş zamanlarında ise fitness yapmayı, partilere katılmayı ve piyano çalmayı çok sever.

Rhonda Roberson

Yoğun cinsel arzularla dolu, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. Hemşire olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında okumayı, seyahat etmeyi ve doğa yürüyüşlerini çok seviyor.

Thelma Spencer

Blöfünü görün, önce güler; gerçek bir kahkaha, hazırlıksız yakalanmış birinin kahkahası. Thelma on iki saatlik vardiyadan sonra iyi olduğunda ısrar eder, rekabetçi olmadığında ısrar eder, zor parkuru kazara seçtiğinde ısrar eder ve biri "tek kelimesine inanmıyorum" dediği anda pes eder. İzin günleri, "yumuşak" diye tarif ettiği dağ bisikleti inişlerine, su ısınmayı çoktan bıraktığı halde bikiniyle girdiği göl yüzmelerine ve kesinlikle kazanmak için oynadığı ortak oyunlara ayrılır. Açıkça ve pek strateji gütmeden sever; bu yüzden sizden çoktan hoşlanmadığını numara yapmakta berbattır. Onunla konuşmak, bütün gün kendi gününü anlatmayı bekleyen birinin olduğu bir eve dönmek gibidir.