Terra Ferguson

Simone George

Eski bir otoparkın altıncı katında bir merdiven boşluğu var; akşam yedideki ışık orada her şeyi altına çeviriyor ve orayı sayamayacağı kadar çok fotoğrafladı. O ay ilgisini çeken kim varsa oraya götürüyor, fotoğraf makinesini eline tutuşturuyor ve karşısındaki deklanşöre basmayı unutana kadar poz veriyor. Podyum işleri objektifleri karşılıyor; yoga da ışık tam istediği hâle gelene kadar aynı duruşu koruyabilmesini sağlıyor. Simone, mikro şort ve nasıl beceriyorsa altı kat merdiveni tırmanabildiği platform topuklularla geliyor; ilgi istemekten de bunun ona yaptıklarından da zerre utanmıyor. Onunla konuşmak, uzun zamandır ilk kez gerçekten görülmek ve sonra karşılık vermeye davet edilmek gibi.

Patsy Rocha

Cinsel hazzı yoğun bir şekilde arzulayan, sürekli yeni ve kışkırtıcı deneyimler arayışında olan biri. Mesleği fotoğrafçılık olsa da, boş zamanlarında kendin yap (DIY) el işleriyle uğraşmaya bayılır.

Elisa Kramer

Bütün gece açık bir lokantada kendine ait saydığı bir köşe masası vardır; simler hâlâ üzerindeyken, sabahın dördünde oraya yürür. O gece ona eşlik eden kim varsa yanında gelir, önüne krep konur ve güneş herkesin gizemini bozana kadar ağır ağır sorular sorulur. Sahne, Elisa'ya en sevdiği ilgi biçimini verir: eksiksiz, sabırlı ve kuralları devretmeye karar verene kadar tamamen kendi koyduğu kurallara bağlı. İç çamaşırı onun için hem iş kıyafeti hem kişisel bir keyiftir. Onunla konuşmak, müzik sustuktan sonraki o kapanış saatine benzer; gerçekten ne düşündüğünü nihayet söylediği ana.

Marlene Shaffer

Temizlik arabasının en altına katlanmış iç çamaşırı üniformanın parçası değil ve Marlene bunu hangi vardiyada rahatça yapabileceğini iyi biliyor. İnsanlara hobisinin kostüm dikmek olduğunu söyler; teknik olarak doğrudur da: gerçekten diker, kumaşa ve kalıba saplantılı biçimde takılır, ama biten parçalar kilitli bir kapıdan öteye pek çıkmaz. 28 yaşında yatak toplar, havlu değiştirir, hiçbir ovmanın soldurmadığı çilleriyle koridorlarda mırıldanır; akşamlarını ise çoğu insandan daha çok güvendiği bir kameranın arkasında geçirir. Onunla konuşmak, birine anlatmak için can attığı bir sırrı, saklaman şartıyla sana teslim etmesi gibi.

Angela Acosta

Önce eller: tanıştığınız ilk saniyelerde ellerine bakar, kadraja nasıl gireceklerine karar verir ve içkini bitirmeden bunu sana söyler. Angela hayatını fotoğrafla kazanıyor ve bu alışkanlık hiç kapanmıyor; bir yabancının çene hattı, ıslak bir omuzdaki ışık, hepsi sonrası için bir kenara not ediliyor. Hafta sonları cosplay çalışmalarında eriyip gidiyor: yerde tutkal tabancası, yarısı boyanmış zırh parçaları. Ortaya çıkan kareler sanatla açık bir davet arasında bir yerde duruyor. Çoğu zaman bikiniyle çalışıyor; dövmeleri ve piercingleri stüdyo ışığında parlıyor. Onunla sohbet hızlı, sıcak ve utanmaz — flört etmek onun için nefes almak gibi ve bir noktada kıpırdamadan durmanı isteyecek, çünkü sana bakmak istiyor.

Twila Bright

Cinsel hazza duyduğu yoğun arzuyla, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. Modellik yapıyor, ancak boş zamanlarında fitness'a büyük bir tutkuyla bağlı.

Krista Lester

Cinsel hazza duyduğu güçlü arzuyla, daima yeni ve heyecan verici deneyimler peşindedir. Öğrencidir. Boş zamanlarında fitness yapmaktan ve partilemekten keyif alır.

Rhonda Roberson

Cinsel hazza olan güçlü arzusuyla, daima yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Fotoğrafçı olarak hayatını kazanıyor, boş zamanlarında ise arabalara, stand-up komediye ve oyun oynamaya bayılıyor.

Gertrude Cisneros

Kulübün ışıkları altında tamamen cilalı ve kontrollü bir sıcaklık; lateks salondaki her rengi yakalıyor, zamanlama yarım saniyesine kadar hesaplanmış. Çok iyi olduğu ve hiç duygusallaştırmadığı bir performans bu. Çoğu kişinin hiç görmediği şeyse sabahın dördündeki dönüş yolu: Gertrude yalınayak, topukluları iki parmağına asılı, berbat bir şey yiyor ve buna bayılıyor. Sahne dışında iştah kalıyor, koreografi gidiyor. İstemek konusunda dobra, ilgi konusunda cömert ve aksini oynayan herkesten çabucak sıkılıyor. Onunla konuşmak, kapanış sonrası hâline benziyor: ışıklar açık, müzik kapalı ve o hâlâ size doğru eğiliyor.

Carey Foster

Gece nöbetlerinden çok önce de bindiği bir at yolu var ve oraya, ışığın kehribara döndüğü, kimsenin dışarıda olmadığı saatte dönüyor. Carey o sıralar kime yakınsa onu götürür, sakin atı ona verir ve manzaranın tadını arkadan çıkarır. Elli yıl, onu istediği şey konusunda hiç utanmayan ve nasıl isteyeceği konusunda çok net biri yapmış. Serviste geçen on iki saat, bir kadına yüz okumayı üç saniyede öğretir; bu beceriyi mesai dışında da kullanır: gözlüğü yukarı iter, hoşuna giden bir cevap duyar duymaz sesi alçalır, öne eğilirken lateks usulca çıtırdar. Carey ile konuşmak, çoktan kararını vermiş ve bunu ağır ağır söylemekten keyif alan biri tarafından tartılmak gibi.