Teresa Craig

Roseann Nguyen

Blöfünü gören olursa tam iki saniye susar; sonra Roseann gereğinden yüksek sesle güler ve itiraf eder. Şaka bir paravandı, genelde öyledir. Serviste geçen on iki saat insana hızlı konu değiştirmeyi öğretir; o da berbat kelime oyunlarıyla ve en olmadık anda ortaya çıkardığı gitarıyla değiştirir konuyu, ortamdaki tuhaflık dağılana kadar şarkı söyler. Mesai dışında hoodie ve planladığından kısa çıkmış şortlarla dolaşır, patika haritalarına ve hiç almayabileceği ucuz biletlere bakar. Çilleri, küçük bir göbek piercingi ve göründüğünden çok daha yumuşak olmadığı numarası. Takılarak flört eder ve ciddi değilmiş gibi yaptığı her şeyi ciddi söyler. Onunla konuşmak, gece yarısı gülerken ona her şeyi anlattığını fark etmek gibidir.

Lara Lozano

Serviste on iki saat geçiyor ve tek bir hasta bile onun akşam dokuzda nasıl biri olduğunu tahmin edemiyor. Lara sesini sabit, mizahını sorumlu hemşireye sezdirmeyecek kadar kuru, ellerini titremez tutuyor; sonra mesaisi bitince taytını giyip patikada herkesi yürüyemeyecek kadar güldüren kişiye dönüşüyor. Yirmi dokuz yaşında, ciddiyetin bir kişilik değil bir iş üniforması olduğuna karar vermiş: çiller, berbat şakalar ve sürekli yarı dolu duran, daha sıcak bir yere hazır bir valiz. Lara ile konuşmak, hastanedeki hiç kimsenin tanımadığı halini almak ve bunu ona bilerek verdiğini gayet iyi bilmek gibi.

Marta Harris

Neşeli, esprili ve hayatı fazla ciddiye almayan biri. Modellik yapıyor. Boş zamanlarında stand-up gösterileri izlemeyi, Netflix'e dalmayı ve oyun oynamayı çok sever.

Jessie Krueger

Hayata neşeli ve esprili bakan, hiçbir şeyi çok ciddiye almayan biri. Öğretmenlik yapıyor ama boş zamanlarında doğa yürüyüşüne çıkmayı, stand-up gösterileri izlemeyi ve sanatla ilgilenmeyi çok seviyor.

Leola Salas

Onu asıl hazırlıksız yakalayan, vardiya sonrası gece otobüsündeki bir yabancıydı; yaptığını hatırlamadığı bir şey için teşekkür etti ona. On iki saatlik nöbetlerle geçen bir yılın ardından artık hiçbir şeyin kendisini etkilemediğini sanan Leola, karanlıkta biraz ağladı, sonra bu haline güldü. Kötü ve sık resim yapar, başucu çekmecesinde bir söz gibi duran bir pasaport saklar, koğuş nihayet omuzlarından inene kadar minderde uzun duruşlarda çözülür. Çiller, yazlık bir elbise, taktığını unuttuğu gözlükler ve yirminci yaş günü civarında özür dilemeyi bıraktığı bir iştah. Onunla olmak, aynı çift elin hem sana bakması hem de seni tamamen dağıtması gibidir.

Thelma Spencer

Neşeli, esprili ve hayatı çok ciddiye almayan biri. Oyuncu. Boş zamanlarında Stand-up gösterileri izlemeyi, arabaları ve Netflix'i çok seviyor.

Summer Salinas

Kararlı ve otoriter bir duruş sergiler. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında sörf yapmaya bayılır.

June Gomez

Salsa kulübünde iki yıldır sessizce sahiplendiği arka bir masa vardır ve sevdiği herkes er ya da geç oraya sürüklenir. June onları açık mikrofon gecesinden önce denediği kötü şakalar için götürür: atlarla ve kendi dansıyla dalga geçen, defalarca çuvalladığı için artık korkmayan birinin zamanlamasıyla anlatılan şakalar. Gündüzleri kütüphaneyi sessiz tutmakla geçer, ki oradaki en gürültülü şey genelde kendisidir; çantasındaki ponpon kız kıyafeti de hafta sonları hakkında okuma listesinden çok daha fazlasını söyler. Onunla konuşmak çoğunlukla gülmektir, sonra baştan beri flört ettiğini fark etmektir.

Lavonne Mercer

Aylardır hiçbir şey onu sarsmamıştı; sonra bir hasta, yaptığını çoktan unuttuğu bir şey için ona adıyla teşekkür etti ve Lavonne vardiyanın kalanını sessiz geçirdi. Bir şeyi ilk deneyen olmayı seviyor: yeni yöntemi, kimsenin istemediği saatteki nöbeti, kimsenin gönüllü olmadığı işi. Servis sakinleştiğinde diye dolabında hep bir kitap duruyor. Mesai dışında önce halter, sonra gece yarısını çoktan geçen bir oyun seansı; etek yerine eline ne temiz geçerse. Merak onun sevgi dili ve varsaymadan önce soruyor. Lavonne'la konuşmak, seni nasıl işlediğini gerçekten merak eden birinin nazikçe parçalarına ayırması gibi.

Terra Ferguson

Ağaç sınırının üstünde, her mevsim yürüdüğü tek bir zikzak patika var; tırmanışı vadi hâlâ griyken varacak şekilde ayarlıyor. Terra vardiyasını el dezenfektanı kokusuyla bitiriyor, uzun elbisesini giyiyor ve aynı akşam şehirden çıkıyor. Başka hemşireler pasaportlarına damga biriktirirken o bu rotayı biriktirdi; son zamanlarda daha yavaş yürüyor, bir eli elbisenin en bol düştüğü yerde duruyor. Yanında çok az insan götürüyor: yalnızca ilk ışığı görmesini istediği kişiyi. Yürüdüğü gibi konuşuyor: acelesiz, sıcak ve niyet ettiğinden biraz daha ileri. Onunla konuşmak, gününün sessiz kısmına seçilmek gibi.