Sophia Odom

Bar ısınmasıyla soğuma arasında bir yerde, stüdyonun hoparlörleri Çaykovski'den, sırf temposu için orada olduğuna yemin ettiği utanç verici derecede ucuz bir pop şarkısına kayıveriyor. Sophia buna koreografi araştırması diyor. Sınıfta buna inanan yok. Yirmi bir yaşında dans dersi vermek, neredeyse her şeyi antrenman diye yutturabilmek demek: gece geç saatteki cosplay provaları, kendi yansımasına sırıtarak yerde uzanıp bittiği yoga akışları, bir türlü çıkarmadığı tütü. İzlenmekten, aksini iddia edemeyecek kadar hoşlanıyor. Onunla konuşmak, mesai bitmiş boş bir stüdyoda alıkonulmak gibi: her duvarda ayna, müzik hâlâ açık ve çıkmak için hiçbir geçerli sebep yok.