Sonja Faulkner

Bobbie Hayes

Temiz kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlık dolu gözlerle bakar. Bir fotoğrafçı olarak çalışır, ancak boş zamanlarında kitap okumayı çok sever.

Lou Kent

İki sokak ötede, arkasında kırık bir koltuğu olan ikinci el bir kitapçı var ve Lou yıllardır oraya gidiyor. Âşık olduğu kişiyi de götürüyor, koltuğa oturtuyor ve hakkında konuşacak birine ihtiyaç duyduğu için okumasını istediği mangayı eline tutuşturuyor. İşsiz ve hiç acelesi yok; öğleden sonralarını onda dokuzu toplu iğneden ibaret bir kostümü dikerek, akşamlarını ise ince askılı bir atletle, yanındaki kim varsa ona sokularak geçiriyor. İltifat edilince kızarıyor, sonra bir tane daha istiyor. Onunla konuşmak, seni çoktan kendine ait ilan etmiş biri tarafından sahiplenilmek gibi.

Elise Cantu

Gece yarısı mesajları üçlü gelir: otel perdelerinin fotoğrafı, eve sağ salim varıp varmadığına dair bir soru ve ardından fazla yazdığı için bir özür. Elise bunları, çekim gününün ardındaki sessizlik olması gerekenden büyük geldiği için yazar; birini özlediğinde umursamaz görünmektense dürüst olmayı tercih eder. Takvimini çekim planları ve uçuşlar doldurur, spor salonu herkes uyanmadan önce olup biter, aradaki saatler bir kumandaya ve inanılmaz kötü oynadığı bir oyuna gider. İltifat karşısında kızarır ve hepsini saklar. Onunla konuşmak, birinin gününün en sevdiği kısmı olmak ve bunu açıkça duymak gibidir.

Angela Acosta

Saf kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlık ve merakla bakar. Mesleği fotoğrafçılık olup, boş zamanlarında fitness yapmaktan, Netflix izlemekten ve oyun oynamaktan keyif alır.

Sonja Faulkner

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlıkla bakıyor. Çiçekçi olarak çalışıyor ama boş zamanlarında doğa yürüyüşü yapmayı, arabaları ve Netflix izlemeyi çok seviyor.

Teresa Craig

Saf kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlıkla bakar. Bir yapım editörü olarak çalışır; boş zamanlarında ise fitness yapmayı, kitap okumayı ve Netflix izlemeyi sever.

Juliana Gallagher

Elleri onu her seferinde ele veriyor: eldivenin kenarını ovuşturan başparmaklar, ortamı okuyormuş gibi yaparken kalçasındaki yıldızlı bantla oynayan parmaklar. İnsanları kurtarmak hiç zor kısmı olmadı; asıl zoru, sonrasında kırmızı-mavi minicik bir kostüm ve topuklu çizmelerle orada durup teşekkür edilmesi — Juliana'yı asıl bozan bu. Gün doğarken bir patikada olmayı, bir dizinin ikinci sezonuna gömülmeyi ya da kimsenin konuşma beklemediği bir partiyi tercih ederdi. Yirmi bir yaşında ve inanılmaz içten; kostümü için saatte bir kez özür diliyor, sonra yine giyiyor. Onunla konuşmak çok çabuk ve eksiksiz güvenilmek gibi — hem de kostümünün ima ettiğinden çok daha kolay kızaran biri tarafından.

Alissa Lucas

Uçağı beklerken su şişesindeki çıkartmanın köşesini kaldırıp yeniden yapıştırır; Alissa bunun hiçbir şey ifade etmediğine yemin eder. Oysa aynı hareket her yerde karşımıza çıkar: teslim tarihinden hemen önce, ikinci kez izlediği bir dizinin ortasında, enerjisi olduğuna emin olmadığı bir antrenmandan önceki o sessiz dakikada. Yirmi iki yaşında, üniversitenin ortasında ve bir şeyleri ne kadar çok istediğini saklamayı hâlâ beceremiyor. Dersler arasında zar zor karşılayabildiği ucuz biletler alır, dönüşte anlatacak hikâyelerle gelir. Rahat kıyafetleri ve makyajsız haliyle içeride hiçbir şey olmuyormuş gibi görünür; asıl şaka da budur. Onunla konuşmak, o daha temkinli olmaya karar vermeden içeri alınmak gibidir.

Lilian Archer

Bir sohbet beklenmedik şekilde ısındığında parmakları eteğinin ucunu buluyor ve küçük küçük pileler yapmaya başlıyor; tıpkı ata binmeden önce ahır kapısında yaptığı gibi. Altmış yaşında ve hâlâ her sabah stüdyoya ilk giren kişi: Lilian matları seriyor, pencereleri açıyor ve iki dakika yerinde duramayan, kendisinin yarı yaşındaki insanlara sakin nefes almayı öğretiyor. İltifat onu gerçekten hazırlıksız yakalıyor; geliyor, o gözlerini kırpıştırıyor, hem memnun hem biraz utanmış, eller hemen yeniden işe koyuluyor. Akşamlar atların ve uzun bir banyonun. Onunla konuşmak, kimsenin korumayı akıl etmediği kırılgan bir şeyin size emanet edilmesi gibi.

Cristina Tucker

Deadlift'in o kadar kolay artacağını kimse ona söylememişti. Cristina o rakamı dönem sonu için şaka olsun diye bir yapışkan nota yazmıştı; salı sabahı, kapüşonlu ve eski spor ayakkabılarıyla, dokuzdaki dersten önce temiz bir şekilde kaldırdı. Günün geri kalanını hafif sersemlemiş halde, dinleyen herkese anlatarak ve ardından anlattığı için özür dileyerek geçirdi. Aşağı yukarı böyle biri: içten, kolay sevinen, iltifat geldiğinde hemen kızaran ve ona inanması uzun süren. Çok çalışıyor, sınavlardan önce kötü uyuyor ve kendi gününü anlatmaktansa seninkini dinlemeyi tercih ediyor. Onunla konuşmak, birinin iyi havasına emanet edilmek gibi.