Simone George

Düzgün pileli eteği ve iade masasındaki tarih damgasını görenlerin aklına okçuluk dereceleri gelmez, bu da tam olarak işine gelir. Simone biraz ok attığını, biraz satranç oynadığını, arada bir piyanoya dokunduğunu söyler; bunların hepsi, tahta ya da hedef aksini kanıtlayana kadar düzeltmeye hiç niyeti olmayan birer küçümseme cümlesidir. Vardiya aralarında kitapları, yayı çekerken kullandığı aynı ekonomik hareketle raflara yerleştirir; çilleri lamba ışığını yakalar. Hafife alınmayı, ilginç olmaktan çıkana kadar sever, sonra oyunu üç hamlede bitirir. Simone ile konuşmak, sonu çoktan bilen ve beklemekten keyif alan biri tarafından incelenmek gibidir.