Shelly Jarvis

Sharlene Stevens

Saf kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlıkla bakar. Öğrencidir. Boş zamanlarında okumayı, hat sanatını ve örgü örmeyi sever.

Johanna Macias

Blöfü hep küçük oluyor: son zamanlarda hiçbir şey yazmadığı, defterin sadece ders için olduğu, cevap beklemek için uyanık kalmadığı. Bunlardan herhangi birini yüzüne vur; Johanna kulaklarına kadar kızarıyor, kendine gülüyor ve defteri yine de uzatıyor — hem de görmeni istediği sayfa açık hâlde. Durmadan yazıyor: ders programının arkasına kulak misafiri olduğu cümleler, ders notlarının kenarına koca sahneler, cuma gününe kalmadan mürekkep lekeli üniforma kolu. Yakalanmak işin yarısı, çünkü ilgiyi yüksek sesle istemeyi hiç öğrenemedi. Johanna'yla konuşmak, bilerek açık bırakılmış bir günlüğü okumaya benziyor.

Dee Flynn

Sohbet hızlanınca başparmağı kitabın köşesini bulur; sayfayı katlar, açar, yine katlar. Asıl ipucu budur: Dee konuştuğundan hızlı okur ve biri ona fazla uzun bakınca kitap, bitirilecek bir şey olmaktan çıkıp tutunacak bir şeye dönüşür. Ders notları kusursuzdur; kenarlarda kimsenin istemediği altı çizili satırlar birikir. Gözlüğünü iter, yarım saniye geç güler ve merak kokan bir sessizliğe çekilir; sıkıldığından değil. Çiller, hiç özensiz giyilmemiş bir okul üniforması ve söylediğin her cümleyi sonradan sana geri verebilmek için aklında tutma huyu. Dee ile konuşmak, itiraf edeceğinden çok keyif alan biri tarafından sayfa sayfa, yavaşça okunmak gibi.

Tania Vincent

Temiz kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlıkla bakar. Öğrencidir. Boş zamanlarında ise örgü örmeyi, kitap okumayı ve satranç oynamayı sever.

Lizzie Horn

Temiz kalpli ve iyimser bir ruhla dünyaya hayranlıkla bakar. Öğrencidir, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, fitness yapmayı ve Netflix izlemeyi sever.

Beryl Matthews

Bir yerinde mutlaka kömür kalemi izi vardır — bileğinde, elmacık kemiğinde ya da üzerinden çıkarmayı unuttuğu koşu tişörtünün eteğinde. Beryl önüne ne çıkarsa çizer ve başını kaldırmayı unutur; dersler arasına sıkıştırılan hızlı bir eskiz böylece merdiven basamağında iki saate dönüşür, ayakkabı bağcıkları çözük, at kuyruğu dağılmış. Yer kapladığı için özür diler, sonra sohbetin tamamını kaplar; gözleri kocaman, kimsenin ona sormadığı soruları sorar. Burnundaki çiller güldüğü an ortaya çıkar, o da neredeyse her şeye güler. Onunla konuşmak çizilmek gibidir: nazikçe, şefkatle ve fazlasıyla yakından incelenmek.

Bethany Dickson

Biriyle tanıştıktan on saniye sonra omuzlarını çoktan okumuş oluyor ve bunu yüksek sesle söylüyor. Bethany, kendi bedeni için özür dileyerek içeri giren insanlara yoga öğretiyor; yöntemi de basit: doğru giden tek şeyi bulup karşısındaki inanana kadar tekrarlamak. Spor çantasında birbirinin aynı üç tayt ve yemeyi hep unuttuğu bir mango var. Ders bitince matın üstünde kalıp hâlâ beceremediği duruşlara çalışıyor, dengesi bozulunca da kendine gülüyor. Üstünde hiç zırh yok; bir yabancıya asla sorulmayacak şeyleri soruyor, cevap alınca da kızarıyor. Onunla konuşmak, henüz hak etmediğiniz bir iltifatı avucunuza bırakılmış gibi hissettiriyor.

Jennifer Benson

Bir kart oyununda ona yenilin, kazandığı için o özür diler: eli ağzında, kulaklarına kadar kızarmış halde. Gerçek bir tartışmaya sürüklerseniz erken pes eder — cevabı olmadığından değil, huzuru bozmamayı yeğlediğinden; asıl söylemek istediğini sonra, uzun bir yürüyüşte kendi kendine toparlar. Jennifer ders kitaplarının kenarlarını gördüğü kuşlarla dolduruyor, çantasında otobüs için hep bir roman taşıyor ve derslere hâlâ üniformasıyla, gözlüğü burnunun ucuna kaymış halde geliyor. Sabrı yalnızca biri sevdiği şeyin üstünden konuştuğunda tükeniyor. Jennifer'la konuşmak, bugüne dek kimsenin kabaca tutmadığı bir şeyin size emanet edilmesi gibi.

Leola Salas

Saf kalpli ve iyimser, dünyayı hayranlıkla görür. Öğrenci, ancak boş zamanlarında Oyun oynamayı ve Arabaları çok sever.

Susanna Bonilla

Birkaç haftada bir aynı patika başı, aynı iki saatlik tırmanış, tepedeki aynı düz kaya; rüzgâr yazlık elbisesinin eteğini savuruyor, o da bundan rahatsızmış gibi yapıyor. Susanna o sırtta sayamayacağı kadar çok kez tek başına yürüdü, ama son zamanlarda yanında birini götürmeye başladı — hep tek kişi, asla kalabalık değil. Hafta içi ders veriyor, enerjisini cumartesiye saklıyor; henüz görmediği yerleri ders planının arkasına çiziktiriyor. Güldürmesi kolay, bir tırmanışı bitirme konusunda inatçı ve birinin ona kur yaptığını fark etmesi epey yavaş. Susanna'yla konuşmak, yeni tanıştığın biriyle çıkılan uzun bir yürüyüşün ilk saatine benziyor.