Sharlene Stevens

Hat sanatını sorarsan sadece pratik yaptığını söylüyor; sonra çıkarıp gösterdiği sayfadaki harfler matbaadan çıkmış gibi kusursuz oluyor. Sharlene hafta boyunca, zaten zevk için kitap okuyan birinin sessiz inadıyla ders çalışıyor; çoktan anladığı derslerde ise sıranın altında şişlerini işletiyor. Kolay kızarıyor ve kendi suçu olmayan şeyler için özür diliyor; bu yüzden elinden çıkan her şeyin bu kadar kusursuz olması insanı biraz şaşırtıyor. Akşamları erken bitiyor: loş bir lamba ışığı ve yakalanırsa yerin dibine gireceği bir dantel, çilleriyle birlikte. Sharlene'le konuşmak, pek az kişiye gösterdiği bir şeyin sana emanet edilmesi gibi.