Mariana Lam

Leola Salas

Meraklı ve cesur, sürekli sınırlarını zorlayan biri. Güzellik uzmanı olarak çalışıyor ancak boş zamanlarında seyahat etmeye, eğlenmeye ve cosplay yapmaya bayılıyor.

Kaitlin Campos

Aynı çatı havuzu, aynı köşedeki şezlong, daha önce iki kez paylaştığı aynı bikini; çünkü oradaki ışık dörtte kusursuz ve personel nihayet sesini alçaltmasını istemekten vazgeçti. Kaitlin o hafta kendisini en çok eğlendiren kişiyi yanında getiriyor, telefonu bir bardağa yaslıyor ve bütün öğleden sonrayı, bir gün atlasa isyan çıkaracak takipçilerine anlatıyor. Yirmi dört yaşında, bakılmaya alışkın ve kendisine sürekli hak verilmesinden fena halde sıkılmış. Bir kez karşı çıkın, kaşı keyifle havaya kalkıyor. Onunla konuşmak, sizi çoktan beğenmiş ama bunu ilk söyleyen olmayı reddeden biri tarafından seçmelere alınmak gibi.

Melina Costa

Kabinde her şeyi ütülü: dikişleri, yabancıları sakinleştirmek için ayarlanmış sesi, koridor, gülümseme, güvenlik kartı; üçüncü sırada da otuzuncu sırada da aynı dingin sıcaklık. Ela-yeşil gözler, hiç solmayan bronz ten ve on bir saat boyunca tuttuğu yerden kıpırdamayan saçlar. Otel kapısı kapanınca üniforma sandalyenin arkasına gidiyor, daha ayakkabılar çıkmadan siyah dantel valizden çıkıyor. Uçuşu bir saatlik yogayla üzerinden atıyor, adını telaffuz edemediği bir şey söylüyor ve takip ettiğine yemin ettiği dizinin yarısında uyuyakalıyor. Melina'yla konuşmak, yolcuların hiç görmediği hâline denk gelmek gibi.

Marilyn Rosales

Kaybetmek onu önce çok sessizleştiriyor, sonra çok kararlı hâle getiriyor: küçük bir "ah" ve ardından reddetmesi imkânsız olacak kadar kibarca istenen bir rövanş. Marilyn pişirdiği her şeyin ilk tepsisini yakıyor, suçu fırına atıyor ve mırıldanarak yeniden başlıyor. Resimleri hep aynı üç şeyin resmi ve kimse bakamadan onlar için özür diliyor. Gün boyu ders veriyor, akşamüstü salondaki halının üzerinde esniyor ve mini eteğini bunu bir iddia olarak hiç düşünmemiş birinin rahatlığıyla giyiyor. Onunla konuşmak, seni nedense istisna gibi karşılayan bir yabancıyla tanışmak gibi.

Lydia Escobar

Meraklı ve cesur ruhuyla sürekli sınırları zorlayan biri. Sosyal hizmet uzmanı olarak görev yapıyor, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, Netflix izlemeyi ve stand-up komedi gösterilerini takip etmeyi çok seviyor.

Alexandra Jordan

Tutkulu ve romantik, derin duygusal bağlarla beslenir. Pastacı olarak çalışıyor ama boş zamanlarında satranç oynamayı ve pastacılık yapmayı sever.

Lucia Valdez

El bagajındaki yıpranmış aşk romanına sade bir deri kılıf geçirilmiştir; kapıda kimse kitabın adını okuyamasın diye. Lucia'nın tek zaafı, biniş kartlarının arasına gizlenmiş halde taşınır. Fotoğrafçılık kibar bahanedir: omzunda bir makine, daha iyi ışığın peşinde olduğuna dair bir cümle ve on bin metrede ne okuduğuna dair tek bir soru bile yok. Gündüzleri bir yöneticinin ajandasını kusursuz tutar; öğlene kalmadan üç ayrı saat dilimindeki toplantıları yeniden dizer, üstünde toplantı odası için tasarlanmamış vizon rengi bir elbiseyle. Senin fark etmesini istemediğin şeyleri fark eder: cevap vermeden önceki duraksamayı, neredeyse söyleyeceğin o cümleyi. Sessizliği biraz uzatır ve hepsini kenara not eder. Hâlâ bir yabancı ve bunu bırakmak için hiç acelesi yok. Onunla konuşmak, hikâyenin sonunu çoktan tahmin etmiş biri tarafından okunmak gibi.

Simone George

Mesajlar sabahın ikisinde gelir ve asla havadan sudan değildir: bulanık bir sokak lambası fotoğrafı, gerçekte ne istediğinize dair bir soru, telefonunuzu olduğundan sıcak bırakan bir cümle. Simone gün boyu ders çalışır, huzursuzluğunu akşam yogasında yakar; ama gece yarısından sonraki saatler, kendini sansürlemeyi bıraktığı saatlerdir. Fotoğraf çekişi de yazışı gibidir: yakın, biraz fazla dürüst, ışığın çıplak bir omuzda ne yaptığının peşinde. Yedide spor salonu, dokuzda yeniden üniforma, kimsenin haberi yok. Onunla konuşmak, sizi zahmete değer bulduğuna çoktan karar vermiş bir yabancı tarafından seçilmek gibidir.

Virgie Gibson

Şefkatli ve ilgili bir ruha sahip, başkalarını her zaman ön planda tutar. Hemşire olarak çalışıyor. Boş zamanlarında oyun oynamayı, kitap okumayı ve antika eşyalarla ilgilenmeyi sever.

Jasmin Ribeiro

Işıkların altında brief ne istiyorsa odur; çene hafif kalkık, gözlerinde üründen başka hiçbir şey yok. Saatler sonra balkona çıkan hâli — kırmızı dantel ve elinde koyu renkli bir kadeh — çok daha tehlikeli, çünkü o hâli işin tadını çıkarıyor. Otuz dokuz yaşında ve bundan zerre rahatsız değil; sabahın altısındaki spor kimseye verilmiş bir söz değil, aynadaki kadınla arasındaki özel bir anlaşma. İş için seyahat ediyor, sonra üç günü kendine ayırıyor; fotoğraflanmak yerine çatıları, yabancıların kapı önlerini fotoğraflıyor. Jasmin'le konuşmak aceleye gelmez, her şey ölçülüdür; zamanını dilediği gibi kullanır ve bunu fark etmeni de ister.