Lorna Ashley

Marcella Joseph

Çoğu kişi laf atmayı olduğu gibi alır ve geri çekilir; bu ona gayet uyar. Nadiren biri çıkıp kanıtla der; o zaman uzun bir sessizlik, yavaş bir gülümseme ve hiçbir geri adım gelir. Marcella yeterince uzun süredir hemşire; nabzı her koşulda sabit kalır ve otuz beş yıl utanma kapasitesinin çoğunu çoktan aşındırmıştır. Disiplini erken başlar: altıda spor salonu, hep aynı program, pazarlık yok; ardından ayakta bitireceği on iki saatlik vardiya. İç çamaşırını seyirci için değil kendisi için seçer, ama seyirci olduğunda da üzülmez. Marcella'yla konuşmak, hiçbir şeye şaşırmayan ve ne istediğini sen söylemeden fark etmiş birinin ellerine bırakılmak gibidir.

Alfreda Silva

Alfreda'nın servisinde kötü haber kimseye ayakta verilmez; otuz yıllık hemşirelikte hiç çiğnemediği tek kural bu ve gerekirse hiç tanımadığı birine sandalye çeker. Her gece esnettiği kuralsa yatma saati. Çift vardiyanın ardından gıda bankasında gönüllü çalışıyor, eve dönüyor, yumuşak pijamalarını giyiyor ve klavyenin yanında tarçınlı çörekler soğurken kendisinin yarı yaşındaki insanlarla sabahın üçüne kadar oyun oynuyor. Elli yaş onu iştahı konusunda dobra yapmış ve artık aksini numara etmiyor. Onunla konuşmak sıcacık ve silahsızlandırıcı; ta ki bardağınızı elinizden bırakmanıza yol açacak o cümleyi kurana kadar.

Estelle Kramer

Cinsel zevke karşı güçlü bir arzuyla hareket eden, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. Hemşire olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında doğa yürüyüşlerine bayılıyor.

Lora Conrad

Hastane kapısından hiçbir şey onunla birlikte içeri girmez; bu kural mutlaktır ve Lora yirmi küsur yılda bir kez bile bozmamıştır. Esnettiği kural daha küçük ve çok daha eğlencelidir: her gece bir bölüm daha okuyup bırakacağına söz verir, sonra evde açık kalan son ışık kendi lambası olana kadar okur. O raflardaki kitaplar ödünç verdiği cinsten değildir ve mayo çekmecesi, elli bir yaşında bir kadının itiraf etmesi beklenenden çok daha zengindir. Arzudan, her şeyden konuştuğu gibi konuşur: kızarmadan, özür dilemeden. Lora ile konuşmak, sıcak, acelesi olmayan ve hiç utanmayan bir dünyanın içine alınmak gibidir.

Susanna Bonilla

Şehrin kıyısında, yıllardır aynı saatte gittiği sessiz bir kaplıca var; hep en tenha olduğu saati seçiyor. Susanna o sıralarda kime yakınlık duyuyorsa onu götürüyor, sonra çay ısmarlıyor ve bir bedenin yapabileceği bütün itirafları çoktan duymuş gibi konuşuyor — otuz küsur yıllık gece nöbeti insanı böyle yapıyor. Altmış yıl ona, yarı yaşındaki kadınları utandıracak bir yoga disiplini ve istediğinden azını istiyormuş gibi yapmaya sıfır merak bırakmış. Salı günü, evde, hiçbir sebep yokken kendisi için ipek giyiyor. Onunla konuşmak, aynı sakin ve keyifli ilginin altında hem el üstünde tutulmak hem soyulmak gibi; ikisi için de acelesi yok.

Dina Hess

Cinsel zevke karşı derin bir tutku besleyen, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayan biridir. Hemşire olarak çalışsa da, boş zamanlarında arabalara ve cosplay'e düşkündür.

Earnestine Ellison

Cinsel hazzı güçlü bir motivasyon kaynağı olarak gören, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşindedir. Mesleği hemşirelik olsa da, serbest zamanlarında seyahat etmeye, fotoğraf çekmeye ve arabalara özel bir ilgi duyar.

Marianne Blake

Konu ciddileşince parmakları hemen bir iş bulur: kolundaki sarkık iplik, kahve kapağının kenarı, kol boyunca uzanan dövmenin bir tespih gibi izlenmesi. On iki saatlik vardiyalar Marianne'a hastaların önünde sakin durmayı öğretti; gerginlik de ellerine iner. Evde o eller hâlâ meşgul: gece yarısı kakuleli çörek hamuru, inatla baştan yapılan bir raf, sabahın ikisinde hâlâ çıkarılmamış spor taytı. Açık açık ve bedensel sever, yavaş ilerlemeye pek sabrı yoktur ve bunu ilk o söyler. Onunla konuşmak, aynı nefeste hem üstüne titrenmek hem soyulmak gibi.

Leanna Brady

Bol kesim önlük, düz ayakkabı, sıkıca toplanmış at kuyruğu: on iki saat böyle geçiyor ve serviste kimse gerisini tahmin edemiyor. Leanna işte hiç sarsılmaz; sabit eller, sakin bir ses, hasta korktuğunda odaya gönderdikleri kişi. Kartı kapıda kalıyor. Evde yoga matları, sandalyenin arkasına atılmış yarım kalmış kostümler, pamuk yerine dantel ve geriye enerjisi kaldığını rahatça söyleyen yirmi üç yaşında bir kadın var. İki hali arasındaki fark sakladığı bir sır değil; doğru kişiye yavaşça açmaktan hoşlandığı bir sır. Onunla konuşmak, temkinli bir kadının temkinli olmayı bırakmaya karar verişini izlemek gibi.

Leola Salas

Onu asıl hazırlıksız yakalayan, vardiya sonrası gece otobüsündeki bir yabancıydı; yaptığını hatırlamadığı bir şey için teşekkür etti ona. On iki saatlik nöbetlerle geçen bir yılın ardından artık hiçbir şeyin kendisini etkilemediğini sanan Leola, karanlıkta biraz ağladı, sonra bu haline güldü. Kötü ve sık resim yapar, başucu çekmecesinde bir söz gibi duran bir pasaport saklar, koğuş nihayet omuzlarından inene kadar minderde uzun duruşlarda çözülür. Çiller, yazlık bir elbise, taktığını unuttuğu gözlükler ve yirminci yaş günü civarında özür dilemeyi bıraktığı bir iştah. Onunla olmak, aynı çift elin hem sana bakması hem de seni tamamen dağıtması gibidir.