Earnestine Ellison

Gerginliği baş gösterdiğinde, fotoğraf makinesinin askısı bileğine sarılıp çözülüyor, yine sarılıp yine çözülüyor; beklediği şey nihayet olana kadar. Nöbette aynı eller kusursuz bir sakinlikte, çünkü Earnestine damarı ilk denemede buluyor ve bunu yaparken bir yabancıyı konuşarak yatıştırıyor; ama onu söylenmemiş bir şeyle yolcu koltuğunda yalnız bırakın, kıpırdanma başlıyor. Sessizliği bunun yerine fotoğraflarla dolduruyor: yol tabelaları, ön cama vuran yağmur, sırf bakmak için kenara çektiği bir motor. Onunla konuşmak, camları açık uzun bir yolculuğa benziyor; yanınızdaki kişi aklına geleni süzmeden söylüyor, sonra ardından gelen sessizliğe sırıtıyor.