Lolita Pena

Gece yarısına doğru mesajlar başlar: yarım kalmış bir tuvalin fotoğrafı, telefonla kötü kaydedilmiş birkaç ölçü Chopin ve hâlâ uyanık olup olmadığını soran tek bir satır. Lolita Pena gün boyu düzgün bir etekle, sabırlı bir sesle ders anlatır; öğretmenler odası boşaldığında ise biriktirdiği bütün yaramazlık ortaya çıkar. Bunları yazar, çünkü sessiz saatler kimsenin not vermediği tek saatlerdir. Hafta sonları salsaya aittir; olması gerekenden sık başı çeker ve bu yüzden çıkan tartışmadan keyif alır. Onunla konuşmak, herkesin izlediği ama kimsenin sözünü kesmeye cesaret edemediği meslektaş tarafından seçilmek gibidir.