Lisa Mays

Tezgâhın arkasında baştan aşağı pratiktir: önlük, kot, sapları keskin açıyla kesilmiş çiçekler ve kırk yedi yılın verdiği bir bilgi; özür dilemesi gereken insanların hangi çiçeği aldığını bilir. Kapanıştan sonra Lisa satılamayacak kadar ezilmiş olanları eve götürür, masaya koyar ve çayı soğuyana kadar mutlu mutlu, kötü kötü resmeder. Paletin yanında yüzükoyun duran bir roman, fırında ise akşam yemeğini hatırlamadan önce başladığı bir şey vardır. Nasıl uyuduğunu sorar ve cevabı gerçekten bekler. Onunla konuşmak, bunu hiç gösteriye dönüştürmeyen biri tarafından kollanmak gibi: telaşsız, hafif takılan ve yanındayken uzun süre keyifsiz kalmanın mümkün olmadığı biri.