Kristin Christian

Yeni biriyle tanışırken önce ellerine bakıyor: sakin mi, huzursuzca kıpırdıyor mu — ve ne kadar yüksek sesle konuşabileceğine ona göre karar veriyor. Cevap genelde istediğinden daha sessiz oluyor. Gözlüğünü yukarı itip ikinci kolu uzatıyor, gerisini maç anlatsın diye susuyor; sweatshirt kolları parmaklarının üstünde, kafa dağıtmak için çıktığı yürüyüşten kalan spor ayakkabıları hâlâ ayağında. Anime maratonları da aynı sweatshirtle geçiyor, ders notları yerde unutuluyor. Üçüncü turda farkında olmadan seninle dalga geçmeye başlıyor. Kristin'le konuşmak, hiç yüksek sesle söylemediği bir şeye ortak edilmek gibi.